Centar za istraživanje i ekologiju „Duh Rtnja“, koji ima za cilj da istraži specifičnosti piramidalnog reljefa planine Rtanj i njegovog uticaja na okolni svet, je u periodu od 13. do 15. avgusta organizovao multidisciplinarnu istraživačku konferenciju pod nazivom „Rtanj drevna piramida ili remek delo prirode?!“. U ovom periodu mistični Rtanj je bio centar okupljanja istraživača i naučnika klasnične naučne misli ali i alternativaca i duhovnjaka koji su se zajedno sa gostima, radi primo-predaje informacija o teoriji da na tlu Srbije postoji gigantska piramidalna građevina, pokrenuli i iz Nemačke, Švedske, Slovenije i Bosne i Hercegovine. Saša Nađfeji, izvršni direktor centra „Duh Rtnja“ i glavni organizator konferencije, je pod ličnim i utiskom prisutnih gostiju ocenio da je događaj protekao odlično van svih očekivanja i da je za to zaslužan jedinstven programski sadržaj ali i sama atraktivnost trostrane piramide Rtnja.

U petak i subotu tokom dana je istraživački konvoj od preko 20 automobila posetio mnoge interesantne lokacije kroz koje se ovako složena tema može lakše shvatiti. Obilazeći Rtanj sa svih strana kako bi se uverili u njegovu jasnu geometriju, prisutni su imali priliku prisustvovati snimanju kamerom poslednje reči tehnologije koja vizualizira energetske tokove u prostoru ( PIP tehnologija Hari Oldfild ), kao i merenjima magnetnog i električnog polja. Posećeno je nekoliko izvora u podnožju koji su bitni iz energetsko pobuđivačkok aspekta kod piramide Rtanj. Svaka piramida u polju Zemlje krivi magnetne silnice i ima sposobnost poput staklene ili dijamantske prizme da prima, prelama i fokusira svetlost. Isto je i sa energijama. Ukoliko su gabariti piramide, masa i nadmorska visina veliki, a struktura materijala od koje je ista satkana visoko provodljivi ( Rtanj je krečnjačke strukture i pun je silicijuma, dolomota i kvarcoporfirnih elemenata koji su na nivou kristalne rešetke minijaturne piramide ), tada se uz pomoć prirodnih ili veštačkih podzemnih vodenih tokova ili prolaza kojih ima na Rtnju i drugim piramidalnim građevinama, celokupni energetski učinak znatno povećava. Zato je prisustvo vode i speleoloških objekata na Rtnju vrlo bitno. Poznato je za ljudski organizam da nije zdravo provesti dug period na mestu ispod kojeg se nalazi podzemni vodeni tok jer će on trošiti vašu životnu energiju. Graditelji piramida su kao jednu od mnogobrojnih tehnika koje centar “Duh Rtnja” istražuje na Rtnju upravo vodu koristili radi pobuđivačkih potreba. Na mestima ukrštanja dva podzemna vodena toka dobijamo dvostruku spiralu vertikalne orijentisanosti a na Rtnju smo klasičnom i instrumentalnom radiestezijom locirali mesta i sa tri ukrštanja.

Moguć je veliki broj tipova energetskih polja koja su korišćena za uspostavljanje rada i pobuđivanja piramide Rtanj. Kako bi došli do novih spoznaja u energetici piramida na modelu planine Rtanj, moramo uzeti u obzir i znanja koja su koristili drevni graditelji na drugim modelima u svetu. Dosadašnja i buduća istraživanja centra “Duh Rtnja” se osvrću na korišćenje sledećih tipova energetskih polja:

1.Energetska polja zračenja geometrijskih oblika reljefa Rtnja; 2. Energetske sposobnosti kristala ( dolomita i kvarcoporfira ); 3. Velike mase i gravitaciona polja Zemlje i zvezda; 4. Magnetna polja Zemlje i Sunca; 5. Mikrotalasna elektromagnetska polja zvezda; 6. Prirodni orgonski tokovi zapad-istok; 7. Orgonske energije akumulirane u podzemnim vodenim tokovima, pećinama i vlažnim tunelima; 8. Prirodni elektropotencijalni napon između Zemlje i jonosfere; 9. Povećana gustina silnica magnetnog polja i povećani jonski napon na vrhu piramide “Šiljak”; 10. Energetska polja zemaljskih telurskih zračenja za postizanje singulariteta u radu piramide Rtnja; 11. Sveprisutna energija prostora – “free energy”; 12. Energije neutrina i antineutrina, koji nastaju prilikom beta raspada jezgara radioaktivnih elemenata u Zemljinoj utrobi, ali i onih koje dolaze sa zvezda; 13. Zvučne i infrazvučne rezonantne efektive; 14. Biofotonske emisije i skalarni talasi na kojima je radio Nikola Tesla.

Večernji časovi konferencije bili su rezervisani za predavanja koja imaju cilj uspostavljanje repera za buduća istraživanja planine Rtanj u svojstvu piramidalne građevine (energane). Svesrdnu podršku i kredibilitet ovim predavanjima su dali:

Dr. Semir Osmanagić , osnivač fondacije “Arheološki park – Bosanska piramida Sunca” koji je kao inostrani član Ruske Akademije prirodnih nauka i član Aleksandriskog arheološkog društva sa ličnim iskustvom na svim piramidalnim građevinama sveta dao veliku podršku i ohrabrenja za dalja istraživanja Rtnja.

Između ostalog je ocenio je da piramidama treba šira definicija koja će utvrditi da je reč o građevinama koje imaju piramidalnu geometriju sa tri, četiri ili više trougaonih strana. Dva su primarna kriterijuma kod piramida. Kao antropološki fenomen, moraju zadovoljiti pravilnu geometrija i građevinski materijal. Sekundarni kriterijumi obuhvataju orijentaciju prema stranama sveta, postojanje unutrašnjih prolaza i komora, arheo-astronomske elemente, postojanje podzemnih tunela te prisustvo sakralne geometrije u izgradnji ovih kompleksa.

Iako Rtanj ne ispunjava sve primarne antropološke kriterijume da se nazove piramidom, on zaslužuje posebnu pažnju. Naime, Rtanj ima trostrani piramidalni završetak koji se zove “Šiljak”. Prema preliminarnim merenjima u okviru Centra za istraživanje i ekologiju “Duh Rtnja”, “Šiljak” i susedni vrhovi imaju određene pravilne geometrijske vrednosti. Neka istraživanja ukazuju na mogućnost da unutar Rtnja postoje šupljine i prolazi. Ako se to  potvrdi terenskim radom onda bi ovaj masiv mogao dobiti sasvim novu dimenziju. Takođe, ako ovakve geometrije mogu uzrokovati nastanak određenih elektromagnetnih fenomena, istraživanje Rtnja bi sa tog aspekta bilo izuzetno zanimljivo. Osmanagić je dodao da dalja istraživanja na ovoj lokaciji mogu dovesti do toga da Rtanj postane motor razvoja turizma u ovom delu Balkana.

Prof. dr. Ljubo Ristovski ispred instituta za bioenergetska merenja i istraživanja iz Beograda (BEMI Institut) je nesumnjivo potvrdio očekivanja istraživača centra “Duh Rtnja” da su emisije energetskih zračenja orijentisane vertikalnim pravcem i da su u pitanju fine vibratorne energije koje isijavaju iz ove po njemu “kamene piramide“. Polikontrastna interferentna fotografija je pored Rtnja, prvi put primenjena i za istraživanja piramida u Bosni i Hercegovini. Za razliku od prirodnih brda iznad kojih se nalaze horizontalna energetska polja koja su fiksna i homogena, kod veštačkih piramidalnih struktura ona su vertikalne orijentisanosti sa vidjivim akumuliranjem energetskog potencijala i njegovim pražnjenjem u okolinu. Svrha PIP istraživanja na Rtnju je bila da se ovom tehnologijom vizualizuju energetska polja i tokovi, utvrde njihove karakterisitike i uticaj na okolinu kao i međusobna interakcija drugih piramidalnih struktura ovog područja. Primenjiva je i u vizualizaciji energije zračenja geometrijskih tela u prostoru shodno njihovom obliku. Profesor Ristovski je ocenio da za Rtanj, ima osnova da se tvrdi, da piramida “Šiljak” deluje kao sistem koji na neki način apsorbuje negativnu energiju iz okoline i transformiše je u energije koje vrlo blagotvorno deluju na ljudski organizam. Zaključak shodno do sada sprovedenog snimanja i analizom, je da toplotno zračenje sa površine zagrejane piramide, koja očigledno ima kamenu strukturu, zaustavlja isijavanje pozitivnih energija (što je po profesoru manje verovatno), ili maskira pozitivna zračenja, pa ih PIP kamera ne može registrovati (što se po profesorovoj analizi verovatno dešava).

Diplomirani inženjer elektrotehnike Goran Marjanović, nosilac teorije kvantiranih gustina energija čiji višedecenijski teorijski, praktičan i eksperimentalni rad na Teslinim kalemovima koji nisu vezani za danas primenjivane “Hercijanske” talase, već njihov prostorno inverzni odraz, je za objašnjenje tzv. “Ne-Hercijanskih” talasa dobio od strane prisutne publike gromoglasan aplauz. On je Rtanj dugačkim, sistematskim i argumentima uvodom postavio u istu ravan u svojstvu (Ne-He) višedimenzionalnog frekfentnog oscilatora sa Teslinim „Magnifying Amplifier-om” iz Kolorado Springsa. Rtanj ima sve predispozicije sa pomenutim Teslinim „transformatorom“ koji je višedimenzionalno rezonantan, kako “sa samim sobom”, tako i sa celokupnim svojim okruženjem, uključujući i Zemlju (tj. makro strukturu) i «vakum» (mikro strukturu), ili u terminologiji modela KGE, i “izvana“ i “iznutra“. Sa aspekta modela KGE, to su subluminalni energetski paketi talasne prirode u našem “ovde-sada”, odnosno superluminalne energetske fluktuacije čestične strukture u “tamo-onda” (inverzno - opozitna sub-realnost, “ogledalska slika” naše kvazi-realnosti). Tako su Prostor-vreme dve ekvivalentne, inverzno opozitne strukture u formi dvostruke torusoidalne spirale, a Realnost emanacija “kosmičkog (višedimenzionog) klatna”, fraktalna rekurzija beskrajnog niza opozitnih semi-realnosti, dualne strukture, koju uvek čine dva opozitna entiteta ekvivalentnog ali inverznog kretanja. Kako je ovo široka tema koja se zasebno može predstaviti, uprošćeno, u praksi objašnjen Rtanj u svojstvu višedimenzionalnog frekfentnog oscilatora po tvrdnjama Marjanovića se može predstaviti na sledeći način. Na osnovu tvrdnje da su prostor i vreme dva kvantitativno ekvivalentna ali kvalitativno inverzna entiteta, sledi da periodičnosti zemljine vibracije od od 1575 sekundi odgovara njena ekvivalentna suprotnost, tj. neka “prostorna” kategorija od 1575 m, odnosno vremenu Ne-Hercijanskog talasa od 1565 m. Upravo je jedna od par zvaničnih merenja visine Rtnja 1565 m što Marjanović ističe kao vrlo bitno u navedenom objašnjenju i razumevanju Rtnja u funkciji višedimenzionalnog frekfentnog oscilatora.

Radi što šireg poimanja Rtnja i slaganja delova ovog komplikovanog mozaika, gost predavač je bio i savetnik rektora “Megatrend” univerziteta u Beogradu, Dušan Ninić. Njegova su interesovanja u proteklih godina zaokupljena naukom o događajima i pojavama na granici mogućeg. Pisac knjiga istorijsko-poličko-naučno-fantastične tematike, “Otkriće” i “Saznanje”, čija je ikonografija smeštene većim delom na Rtnju, kroz astrološko-geometrijski pristup i druge zanimljive primere, izneo je zapažanja koja obliku ove planine daju ne slučajan oblik. Dodao je i da je svaka piramida određeni komunikator, ali zavisno od oblika da fokusira određene frekvencije i ima različite svrhe. Najprostije rečeno: Keopsova ( četvrtasta ) piramida služi za vezu u odašiljanju energije ili poruka sa Zemlje prema kosmosu. Rtanj je upravo suprotno. Njegov trostrani oblik je takav da ga čini astralnim svetionikom koji omogućava vezu iz kosmosa prema Zemlji. Ninić je svojim izlaganjem hteo da pokaže da geometrija Rtnja ne služi samo njegovoj lepoti kao građevini, ili da je to rezultat slaganja sila prirode, već da on ima namensku funkciju.

U cilju animiranja što većeg broja ljudi da poseti ovo dešavanje, organizator konferencije je priredio i intereseantan prateći program čiji su predavači, gosti i mediji konferencije mogli kao što je neobična planina Rtanj, da svojim čulima isprate i neobične muzičke i poetske performanse koji su bili prilagođeni celom događaju i zakonitostima koje Rtanj karakterišu . U botaničkoj bašti nekadašnjeg vlasnika rudnika Julijusa Minha su se tokom dana prostirali zvuci ambijentalnih vibracija novosadskih di-džejeva, koji su iskoristili visoko-sofisticiranu tehnologiju u kreativne svrhe. Koncert ambijentalne muzike pod vedrim nebom Marjana Babića ( kompozitor i vođa grupe Tundri ) je trajao tačno 3600 sekundi. Dva dana je trajala priprema koncerta uz rešavanje matematičkih formula, uklapanja u zakonitosti Fibonačijevog niza ( prisutnog na reljefu Rtnja ) i izračunavanje proporcija kompozicije. Autor bi zatim prešao na istoriju same piramide i celog Crnorečja, kao i folklora iste regije. Nastup je dobrim delom snimljen kao matrica na koju je Babić dodatno dosviravao frule, kaval, harmoniku, sintisajzer i vokal. Kompoziciju je podelio na 3 glavna dela, u srazmeri 4:2:1 ( kao što su zakonitisti krakova Rtnja), a zatim svaki taj deo opet podelio u razmeri 4:2:1, da bi na kraju delove sa oznakom “4″ u sva 3 glavna dela podelio u razmeri 2:1, i time dobio 12 celina, koliko ima i hromatskih tonova u jednoj muzičkoj lestvici. Svaki deo je imao svoju vizuelnu boju kao i svoj tonalitet (C, Cis, D, Dis , itd) , tako da koncert kreće iz crvene boje, prelazi u oranž, žutu, zelenu, plavu, ljubičastu, i završava u jarko crvenoj boji ljubavi, tako da se može ciklično “vrteti” beskonačno što je i suština kod piramida, da budu svojevrstan energetski “perpetum mobile”.

Saša Nađfeji, izvršni direktor centra za istraživanje i ekologiju “Duh Rtnja” je kao zaključke konferencije naveo: Rtanj nesumljivo poseduje izuzetno snažan karakter ili duh, koji kod većine ljudi ostavlja jak utisak. On to čini podjednako na istraživače klasične naučne i alternativne misli. Putem koji centar “Duh Rtnja” u cilju novih spoznaja ovog piramidalnog gorostasa ide, je upravo granica između navedenih istraživačkih kategorija, koje često moramo preplitati kroz mehanizam što trezvenijeg rasuđivanja i analiziranja Rtnja u funkciji piramidalne građevine. Ono što je vrlo jasno (vidljivo i merljivo) i dovoljno za uspostavljanje drugačijih zakonitosti u vremenu i prostoru jeste trostrana piramida “Šiljak”. Ona sa svim atributima njenih krakova i međusobnoj geometrijskoj interakciji sa ostalim istaknutim vrhovima Rtnja u miksu pogodnih speleoloških, hidro i geomorfoloških aspekata, upućuje i daje prostora za nova istraživanja analiziranih iz ugla energetike piramida. Sva novija istraživanja ukazuju i na jaku povezanost magnetnog polja i drugih oblika energija sa energijom koju proizvode misli ( moždane frekfencije ), pa je tako radi što boljeg budućeg shvatanja potrebno uspostaviti i interakciju sa samim duhom Rtnja i telom piramide. Sa duhovnim i sa fizičkim ( materijalnim ). Sleđeni Teslinom mišlju da će čovečanstvo daleko više napredovati tek kada krene istraživati nematerijalne pojave, sami prosudite šta nam je Rtanj do sada iz materijalnog i duhovnog aspekta otkrio ( pokazao ). Neka tema za predstojeća dešavanja bude egipatska izreka “Ljudi se plaše vremena, vreme se plaši piramida”.

KROZ PRIZMU AKUPUNKTURNIH I MIKROTALASNO REZONANTNIH (SAMO)REGULATORNIH MEHANIZAMA- dr Zlata Jovanovic Ignjatić

Putovanja autorke kroz kvantnu medicinu, kroz teoretsko-praktične aspekte, je pretočeno u 385 strana knjige “KVANTNO-HOLOGRAMSKA MEDICINA- kroz prizmu akupunkturnih i mikrotalasno rezonantnih (samo)regulatornih mehanizama”. Prvi ozbiljan iskorak, za nju kao zapadno medicinski obrazovanog lekara, u nepoznato i mistično, je počeo preko akupunkture. Interesovanje za akupunkturu realizovano je 1990 završavanjem škole akupunkture kod prof Škokljeva. »Ta edukacija mi daje osćaj da mogu pomoći pacijentu i onda kada nemam iza sebe skupu dijagnostičku aparaturu i mnogobrojne farmaceutske preparate, dakle u elementarnim uslovima i na ekološki način. A onda sam došla do informacije o stimulaciji aku sistema na drugi način, preko mikrotalasne rezonantne terapije (MRT). Bila sam gladna tih informacija. U Srbiji ima samo 2 knjige o akupunkturi (prof Škokljeva i Ferhovića), a o MRT-u ni traga. Sada već tako davne 1990 godine su te informacije bile retke i meni teško dostupne. Veoma sam teško uspela da dodjem do adresa akademika: Žukovskog i Sit’ka, jer nije bilo Google.

Moj početak rada sa MRT je dao odlične rezultate, čak fascinantne u nekim slučajevima, kao što je prohodavanje malog A.A. koji je tada imao punih 5,5 g a prohodao sa nepunih 20 seansi. To se dogodilo veoma lagano,…«

»Posle prvih odlazaka u Moskvu, usledio je Kijev i susret sa profesorom Sit’kom (dve nominacije za Nobelovu nagradu), učenje na izvoru kvantne u naučno istraživačkom centru kvantne medicine, Ministarstva zdravlja Ukrajine-”Vidhuk” u Kijevu. Saradnja sa kolegama Borisom Grubnikom, Irinom Fedotovom, fizičarem Janjenkom, Kosickim, Rudjkom, Skripnikom, Ponježom, ali mnogim drugim. Ponovo široko otvorene oči, puno adrenalina, ostajanje na klinici i po 12 sati i želja da ostanem što duže, vidim i čujem što više, jer kad se vratim u domovinu, ostaju mi samo beleške i literatura i neodoljiva želja da se ponovo vratim na izvor i učim…«

KNJIGA: KVANTNO HOLOGRAMSKA MEDICINA

I deo knjige namenjen je ljubiteljima metafizičkog poimanja sveta koji nas okružuje i nas samih. Početak Neba i Zemlje naziva se „Nepostojanje” i predstavlja našu večitu alhemičarsku težnju ka „nepostojećem”, pri čemu nas „težnja ka

nepostojanju vodi viđenju čudesne suštine” – Lao Ce [78].

II deo knjige namenjen je racionalnom intelektu zapadno obrazovanog lekara, koji poima samo ono što je izmerljivo, pa makar se to „merljivo” graničilo s doskora nemerljivim – kvantnim nivoima (čime se mnogi naučnici koji su zaronili

u dubine kvantne fizike bave i praktično realizuju merenje „nemerljivog”). Dakle, u II delu knjige, stremeći ka dokazivanju postojanja (a „Postojanje” je majka svih bića i izmerenih veličina), nalazimo granice i „vidimo prostorne mene” [78], ali se ponovo uplićemo u „kraj koji je beskraj”[82]!

III deo knjige daje teoretske osnove „fizike živog”, koherentnih ekscitacija elektromagnetnog polja mikrotalasnog dijapazona i emitovanja bioloških objekata, s metodološkim uputstvom u primeni mikrotalasne rezonantne terapije. Kao takav, predstavlja osnovu za razumevanje kvantne medicine i vodič za praktičare mikrotalasne rezonantne terapije.

IV deo knjige sadrži kratak osvrt na klasičnu kinesku akupunkturu sa istorijatom razvoja akupunkture, važećim dijagnostičko-terapeutskim pravilima i pregledom akupunkturnih meridijana, te može poslužiti kao praktični vodič pri

primeni neke od tehnologija kvantne medicine, za čiji je rad neophodno poznavanje osnova akupunkture.

Recenzija: „Knjiga je pisana jasnim stilom, sa uverljivom dokumentacijom koja ukazuje na bogatu literaturu kojom se autorka knjige dr Zlata Jovanović-Ignjatić služila…. Smatram da je knjiga „Kvantno hologramska medicina кroz prizmu akupunkturnihi mikrotalasno rezonantnih samo(regulatornih) mehanizama,” dr Zlate Jovanović-Ignjatić izuzetno uspešno, kvalitetno i stručno delo, koje može da posluži kao udžbenik iz ove oblasti. Knjigu preporučujem stručnoj javnosti kao visoko kvalitetno štivo za dublje poznavanje teoretskog znanja i stručnog rada u ovoj oblasti.“ Prof. dr Antonije Škokljev, dr med. sc. Šire informacije o knjizi se mogu naći na sajtu Quanttesa: www.quanttes.org.rs

KOHERENTNE EKSCITACIJE BIOLOŠKIH SISTEMA

- dr Zlata Jovanovic Ignjatić -

Nastavak večnog traganja za suštinom nastanka života i logikom prirode živog dovodi nas preko fundamentalnih predstava o životu i živim sistemima, sa pozicija kvantne fizike, do poimanja prirodnih fenomena istovetnosti, ali i njihove diskretnosti, kao i razmatranja zdravlja i bolesti sa pozicija kvantne fizike. Pokušaj da se fundamentalna znanja o svetu koji nas okružuje i nama samima dobiju kroz proučavanja mikroskopskih struktura objekata bio je nedovoljan za razumevanje suštine života.

Nesumnjiv doprinos razvoju kvantne medicine sa pozicija kvantne fizike daju istraživački radovi Hakena i Prigožina i njihovo razjašnjenje pojmova „samoorganizacije”, ili „sinergetike”. Prigožin kao fizičku bazu za sinergizam uzima otvorenost sistema i njenih nelinearnih dinamika za otklon od uravnoteženosti termodinamičkih grana. Procesi samoorganizacije uslovljeni nelinearnom sredinom moraju naći svoju refleksiju u nelinearnom izjednačavanju dinamike ponašanja date sredine. Disipativni sistemi s plazmatičnim membranama kao aktivnim centrima koherencije predstavljaju izvore elektromagnetnih talasa identičnog spektralnog sastava, za program neuravnoteženog faznog prelaska i nastajanja koherentnosti. Nastankom koherentnosti nastaje i efekat dejstava udaljenih sila, što znači da u takvoj sredini mogu nastati različiti tipovi talasa, ali sa zajedničkom prirodom. Unutar organizma se javlja delovanje sopstvenog koherentnog polja, koje se održava zahvaljujući elektromagnetnoj aktivnosti svake ćelije organizma).

Živa bića su na osnovu Sit’kovog istraživanja o koherentnim sistemima predstavljena kao celoviti kvantnomehanički objekti. Ovakav pristup omogućava i demistifikaciju akupunkturnih meridijana uz eksperimentalnu potvrdu postojanja ovih meridijana. Akupunkturni meridijani, kao dinamička struktura, predstavljaju koherentno kretanje elektromagnetnih talasa koji formiraju određene cikluse. Akupunkturni meridijani, sa svojom elektromagnetnom prirodom, obrazuju „elektromagnetnu mrežu organizma”, koja obuhvata svaku njegovu ćeliju i istovremeno omogućava njegovu višediferenciranu ravnotežu. Teoretska pretpostavka je i da su akupunkturni meridijani nosioci genetske informacije.

Ovaj dualitet u pristupu (iskorišćen u „fizici živog”), kada se bilo koji organizam istovremeno posmatra i kao makroskopski kvantnomehanički celovit objekat, i kao uravnotežena disipativna struktura, koja se obrazuje i funkcioniše u hijerarhijskom lancu disipativnih podsistema putem vezivanja parametara jednog nivoa s upravljajućim parametrima drugog nivoa, što se pokazalo produktivnim pri kretanju i u obratnom usmerenju po kvantnoj lestvici Vajskopfa: od živoga do atomskog nivoa. Fundamentalna prerdstava „fizike živog” govori o živom organizmu kao četvrtom nivou kvantne organizacije materije u prirodi, dovodeći u sklad potencijal koji se formira po tipu laserskog potencijala Landau- Hakena sa foto-eksitonskim nosiocem u dijapazonu od 10¹⁰ do 10¹¹ Hz. Niskointenzitetno elektromagnetno emitovanje signala mikrotalasnog dijapazona omogućava obnavljanje elektromagnetne mreže živog organizma, a kroz nju i normalizaciju funkcionalnih aktivnosti i biohemijskih procesa. Sit’kova ekipa istraživača sprovela je opsežna ispitivanja elektromagnetnog polja ne samo ljudskog organizma, već i različitih bioloških objekata, što je produbilo znanje o interakciji spoljašnjeg elektromagnetnog polja i biobjekata. Eksperimentalno je utvrdjeno da je nivo emitovanja ljudskog organizma u granicama od 1·10 ^-21 do 1·10 ^-22 W/Hz cm², pri čemu se njegov intenzitet kod različitih ljudi može razlikovati tri ili više puta, u zavisnosti od nivoa emitovanja vode. Takođe se uočava razlika i pri konzumiranju različitih namirnica, kao i pri upražnjavanju štetnih navika (duvan, alkohol, droga). Ovo je predstavljalo temelje za pravljenje selekcije među namirnicama koje igraju značajnu ulogu u očuvanja zdravlja sa pozicija kvantne medicine. Odabir namirnica treba selektovati preko iznalaženja njihovih karakterističnih frekvencija i određivanjem našeg senzibiliteta prema njima putem beleženja rezonantnih frekvencija našeg organizma i tih namirnica, što se ostvaruje korišćenjem uređaja iz domena mikrotalasnog rezonantnog detektovanja ili još lakše preko softverskih programa biorezonantne dijagnostike.

Otkriće sopstvenih karakterističnih frekvencija živih organizama predstavlja temelj za stvaranje novog pravca - „fizike živog”, koji predstavlja bazu kvantne medicine.

Frelih je od 1952. godine, zajedno sa ekipom sastavljenom od 12 uglednih svetskih naučnika, pod pokroviteljstvom ministarstva mira, radio na dokazivanju karakterističnih sopstvenih frekvencija ćelijskih membrana, koje postoje nezavisno od drugih uticaja. Ćelijska membrana ima karakterističnu sopstvenu, rezonantnu frekvenciju koja se nalazi u mikrotalasnom dijapazonu od 10-100 GHz, tj. f=10 ¹⁰ do 10¹¹Hz. Sa ovih pozicija se krenulo u dalja istraživanja te je grupa naučnika predvođena Sit’kom dala veliki doprinos u razumevanju energetskih-akupunkturnih meridijana i akupunkturnih tačaka. Za Sit’ka „fizika živog” (teoretska osnova kvantne medicine) ima u vidu najveće radikalno usmerenje, u osnovi koga leži predstava o tome da se „Živo” („The Alive”) javlja kao četvrti nivo kvantne organizacije prirode. Na taj način „fizika živog”, za razliku od biofizike, proizilazi iz određenja „živog” u terminima prirodnih fundamentalnih pojava: bilo koji samostalni živi objekat je kvantno-mehanički integritet, sa samousaglašavajućim, nelokalnim potencijalom koji se formira po tipu laserske (maserske) koherencije u milimetarskom dijapazonu talasnih dužina. Ovakvim pristupom mogla se razumeti ne samo morfološka struktura organizma, već je dokazano postojanje „elektomagnetne mreže” tela. Formiran je stav o učešću svake ćelije tela, koja ispunjava funkciju translacije genskih informacija na nivou celog organizma.

Papilarne linije i akupunkturni sistem se formiraju u 14-oj nedelji embrionalnog razvoja. U to vreme hrskavično tkivo prelazi u koštano, a sa pozicije živog to označava nastanak mogućnosti reflektovanja „bežećih” elektromagnetnih talasa od kosti i formiranje akupunkturnog, meridijanskog sistema.

U ovom svetlu kineski akupunkturni sistem ima elektromagnetnu prirodu i „odražava suštinu makroskopskog samoregulacionog potencijala tipa Landau-Hakena ”. Plazmatična struktura membrana predstavlja aktivni centar koherencije organizma. Unutar organizma postoji sopstveno koherentno polje koje se održava zahvaljujući elektromagnetnoj aktivnosti svake ćelije organizma. Očuvanje ravnoteže koherentnog polja organizma, ostvaruje se padom talasa na kožni pokrov pod pravim uglom, ili uglom većim od ugla pune unutrašnje refleksije. Zahvaljujući postojanju refleksije u akupunkturnim meridijanima čije se tačke nalaze na mestima obrazovanja stojećih talasa sa propratnom interferentnom strukturom, koherentno polje u organizmu je postojano i koordiniše celokupnim radom svih organa i sistema organizma obrazujući elektromagnetsku mrežu „živog”.

Efektom Rudjenko se potvrđuje elektromagnetna priroda kineskih meridijana. Taj efekat, zajedno sa stabilnošću putanje meridijana, a takođe i sa anatomskim osobenostima tela, poslužili su Sit’ku da ove putanje posmatra kao projekcije trodimenzionalnih faznih trajektorija uravnoteženih koherentnih talasa sredine. Na taj način se o kineskoj tradicionalnoj medicini može govoriti sa pozicija kvantne medicine. Bioaktivne supstance, koje se sastoje od makromolekula, imaju strukturu polimera, čiji molekuli nemaju površinu i centar simetrije. Polisaharidi mogu da poseduju desnostranu i levostranu formu, a proteini i nukleinske kiseline desnostranu i levostranu spiralnu strukturu. Takve strukture pri interakciji sa polarizovanim elektromagnetnim talasima odgovarajućeg frekventnog dijapazona mogu menjati polarizaciju talasa pri refleksiji o strukture ili pri prolasku kroz strukturu, što ide u prilog bilateralnoj projekciji akupunkturnih meridijana sa potpuno odvojenim levostranim i desnostranim projekcijama meridijana. Izmene polarizacije talasa mogu biti iskorišćene za dobijanje analiza biofizičkih karakteristika jonskog supstrata akupunkturnih meridijana…

GRAVITACIONI ŠTIT

Here will be analyzed an example of using a hypothetical gravity shield shaped as a plate, see picture 1 bellow.  Initially the shield is turned off and body with mass M is resting on the shield, see figure A. Ovde će se analizirati primer korišćenja zamišljenog gravitacionog štita u obliku ploče, vidi sliku 1 dole. Na početku štit je isključen i telo mase M stoji na štitu, vidi figuru A. Turning off could also mean to move the shield aside and turning on to put it bellow the mass.Isključivanje štita može takođe značiti njegovo pomeranje na stranu, a uključivanje njegovo stavljanje ispod mase. On figure B the shield is turned on and gravity doesn’t have influence on mass M .Na figuri B štit je uključen i gravitacija nema uticaja na masu M. It is easy to move the mass upward with a finger of the hand.Ona se sada može lako pomaknuti prema gore sa prstom ruke. Note that inertia of the mass still exists and some energy is still necessary to invest in order to push the mass in any direction.Potrebno je primetiti da inercija mase M još uvijek postoji i izvesnu energiju je potrebno uložiti kako bi se masa gurnula u bilo kom smeru.

Slika 1

Picture 1Once the mass come to desired height the shield is turned off again and the mass M will fall down.Kada masa dođe do željene visine štit se opet isključi i masa M će pasti dole. Obviously the mass on figure C will transform all its potential energy into kinetic energy once it reaches the soil.Očigledno je da će masa na figuri C transformirati svu svoju potencijalnu energiju u kinetičku energiju nakon što dođe na pod.

Instead of using hand for raising the mass upwards, simple gravity machine can be made as down on picture 2.Umesto korišćenja ruke za podizanje mase prema gore, prosta gravitaciona mašina može biti napravljena kao dole na slici 2.

Slika 2

It is obvious fact that energy used in any machine is kinetic energy received directly from other system by transmission or by conversion of some kind of potential energy into kinetic energy. GRAVITY SHIELD The work of the machine is obvious. Rad mašine je očigledan. After turning on the shield, as on figure B on above picture, the weight of mass m will be able to overcome inertia and to move bigger mass M upwards. Nakon uključivanja štita, kao na figuri B na slici iznad, težina mase m moći će da savlada inerciju i pokrene prema gore veću masu M. After some period of time mass m will go down in its low position and mass M up in its high position. Nakon nekog vremena masa m će otići dole u niski položaj, a masa M u svoju visoku poziciju. The shield is turned off again, as on figure C, and mass M will prevail smaller mass m and fall down again as on figure A.Štit je isključen ponovo, kao na figuri C, i masa M će prevladati manju masu m i pasti dole ponovo kao na figuri A.

The process can be repeated continuously by turning the shield on and off at right times. Proces se može ponavljati neprekidno uključivanjem i isključivanjem štita u određeno vreme. This way gravity energy can be extracted from conservative field.Gravitaciona energija se može na ovaj način izvući iz konzervativnog polja. Of course, we assumed here that energy spent for turning the shield on and off was smaller than energy extracted from gravity field, otherwise the shield would be useless.Naravno, ovde smo pretpostavili da je energija potrošena za ukjučivanje i isključivanje štita manja od energije izvađene iz gravitacionog polja, inače bi štit bio beskoristan.

KLATNO I EFEKAT GRAVITACIONOG ŠTITA

PENDULUM AND GRAVITY SHIELD EFFECTIt is well known fact that so called Faraday’s cage will protect anybody inside it from outside electrostatic charges.Dobro je poznata činjenica da će tzv. Faradejev kavez štititi svakoga u njemu od spoljnog elektrostatičkog polja. Ferromagnetic plate will lead magnetism around and serve as protection for nearby electric circuit. Because nobody invented passive gravity shield yet, only solution left is to create similar effect dynamically.Feromagnetske ploče će odvoditi magnetizam okolo i služiti kao zaštita električnog kola od okolnog magnetizma. Pošto niko nije pronašao pasivni gravitacioni štit, jedino rešenje preostalo je stvoriti sličan efekat dinamički. One such device is the pendulum, see bellow picture 3.Jedan takav uređaj je klatno, vidi dole sliku 3.

Potential energy of the pendulum raised to height h (in position 1) is mgh . Potencijalna energija klatna podignutog na visinu h (u položaju 1) je mgh. Potential energy would start converting to kinetic energy once the pendulum bob was allowed to fall freely. Conversion is finished when pendulum comes to low position 3. Potencijalna energija će početi da se transformiše u kinetičku energiju nakon što se dozvoli malju klatna da slobodno pada. Transformacija je završena kada klatno dođe u nisku poziciju 3. Velocity of the pendulum bob is also greatest in low position 3.Brzina malja klatna je takođe najveća u niskoj poziciji 3. In that position tension force T inside the handle of the pendulum is three times greater than weight of the pendulum and equals to the sum of the weight and Centripetal force. U tom položaju je sila naprezanja T u ručki klatna tri puta veća od težine klatna i jednaka je zbiru težine i Centripetalne sile. According to third Newton’s law equal force of reaction Tr exists in pivot point of the pendulum O . Pivot point O only ‘feels’ reaction force Tr .Prema trećem Njutnovom zakonu ista sila reakcije Tr postoji u tačci vešanja klatna O. Tačka vešanja O ‘oseća’ samo silu reakcije Tr.

Slika 3

Picture 3When pendulum starts to raise up it will start to convert some of its kinetic energy to potential energy again and lose some of its velocity.Kad klatno počne da se podiže ono će početi da pretvara deo svoje kinetičke energije u potencijalnu energiju ponovo i izgubiti deo brzine. Velocity of the pendulum in position 5 will become zero like in position 1.Brzina klatna u položaju 5 će postati nula kao u položaju 1. When velocity becomes zero Centripetal force and its reaction known as Centrifugal force are also zero.Kada brzina postaje nula Centripetalne sile i njena reakcija poznata kao Centrifugalna sila takođe su nula. Because weight of the pendulum in position 1 and 5 has angle of 90 degrees against the handle, tension force T and its reaction Tr are also zero. Pošto težina klatna u položaju 1 i 5 ima ugao od 90 stepeni u odnosu na ručku klatna, sila naprezanja T i njena reakcije Tr su takođe nula.

This could be strange for some people, but it is easy to test. To bi moglo biti čudno za neke ljude, ali se lako može proveriti. Take pivot of the pendulum in your hand and swing it from 90 ⁰ to -90 ⁰ . It is easy to notice that pendulum really lost it weight in position 1 and position 5.Uzmite tačku vešanja klatna u ruku i zanjišite ga od 90 ⁰ do -90 ^0. Lako se može primetiti da klatno stvarno izgubi težinu u položaju 1 i položaju 5. However, if position 1 of the pendulum is not 90 ⁰ then reaction force would not be zero in end positions. Međutim, ako položaj 1 klatna nije 90 ⁰ onda sila reakcije neće biti nula u krajnjim pozicijama. People interesting in mathematical formula for tension force T can find it in my other work ^[2] .Ljudi koje interesuje matematička formula za silu naprezanja T mogu je pronaći u autorovom drugom radu ^[2].

Most important thing here is the fact that pivot point O feels no force in position 1 or position 5. Najvažnija stvar ovde je činjenica da tačka vešanja O ne oseća silu na poziciji 1 ili poziciji 5. For it, it is the same as if pendulum lost its mass m or gravity acceleration g became zero.Za nju je isto kao da je klatno izgubilo masu m ili gravitaciono ubrzanje g postalo nula. So, gravity shield effect become real for pivot point O.Dakle, efekat gravitacionog štita je postao realan za tačku vešanja klatna O.

Looking up on picture 2 again it can be seen that gravity machine from picture 2 could be created by changing mass M with pivot point O of the pendulum from picture 3. Gledajući ponovo gornju sliku 2, može se videti da gravitaciona mašina sa slike 2 može da se napravi ako se masa M zameni sa tačkom vešanja klatna O sa slike 3. Turning gravity shield on from picture 2 would correspond to position 1 or position 5 from picture 3. Uključivanje gravitacionog štita sa slike 2 bi odgovarao položaju 1 ili položaju 5 sa slike 3. Turning shield off from picture 2 would correspond to position 2 till position 4, on picture 3, because from that position reaction force Tr would become strong enough to prevail mass m from picture 2 and pull it up. Isključivanje štita sa slike 2 bi odgovarao položaju 2 pa sve do položaja 4 sa slike 3, jer u toj zoni reaktivna sila Tr će postati dovoljno jaka da prevlada masu m sa slika 2 i povuče je prema gore. Such a machine invented Mr. Veljko Milkovic and named it two-stage mechanical oscillator, see picture bellow.Takvu mašinu je izumeo gospodin Veljko Milković i nazvao ga dvostepeni mehanički oscilator, pogledajte sliku ispod.

Slika 4

Picture 4 Mass m in above machine is performing useful work while pivot point O of the pendulum keeps going up and down like mass M on picture 2. Masa m u gornjoj mašini obavlja koristan rad dok tačka vešanja klatna O ide gore-dole poput mase M na slici 2. Reaction force Tr in pendulum handle plays the role of weight of the mass M from picture 2. Reakciona sila Tr u tački vešanja klatna igra ulogu težine mase M sa slike 2.

Important thing to answer is how much energy should be spent to keep pendulum operating as gravity shield. Važna stvar da se odgovori je koliko energije treba da se potroši da bi klatno moglo neprekidno da radi kao graviacioni štit. If the cost was smaller than energy obtained from mass m than it would be an over unity machine which gives more energy out than it received in. The source of over unity energy in this case wouldn’t be any ‘zero point’ or cosmic aether but gravity field itself.Ako bi trošak bio manji od energije dobivene iz mase m onda bi to bila tzv. over-unity mašina koja daje više energije napolje nego što je primila unutra. Izvor over-unity energije u ovom slučaju ne bi bio ‘nulta tačka’ ili kosmički eter već samo gravitaciono polje.

ENERGETSKI BALANS GRAVITACIONE MAŠINE

Autor je video izvesna klatna koja su bila u mogućnosti da se njišu preko dva sata, kada je njihova tačka vešanja bila fiksirana a zatim su bila podignuta u poziciju 1 i ostavljena da se njišu. Unfortunately they lost most of its energy after a half minute when they were used in two-stage mechanical oscillator.Nažalost ona su izgubila većinu svoje energije nakon pola minuta kad su bila korišćena u dvostepenom mehaničkom oscilatoru. This behavior caused great debate about energy balance of the machine and possibility of using gravity energy as a fuel. Takvo ponašanje je uzrokovalo velike rasprave o energetskom balansu mašine kao i mogućnosti korišćenja gravitacije kao gorivo. Author also has seen several scientific works with a claim that machine can not create energy surplus.Autor je također video nekoliko naučnih radova koji su tvrdili da mašina ne može da stvori višak energije. However, all of them had serious error concerning description of total energy of the system.Međutim, svi radovi su imali ozbiljnu grešku u vezi opisa ukupne energije sistema. Their description would be valid if machine were like a system on picture 5 bellow.Njihov opis bi bio tačan ako bi mašina bila slična sistemu na slici 5.

Slika 5

U sistemu na figuri A su mase povezane s polugama a time su i njihove visine i uglovi takođe povezani i lako se mogu izračunati, kao i njihova ukupna energija. Total energy of system on figure B is simple summary of individual potential and kinetic energies for both masses.Ukupna energija sistem sa figure B je jednostavan zbir pojedinih potencijalnih i kinetičkih energija za obe mase.

Two-stage mechanical oscillator from picture 4 is different.Dvostepeni mehanički oscilator sa slike 4 je različit. If lever arm with mass m were pressed against the pillar and stopped to move, the pendulum would continue to swing.Ako se poluga sa masom m pritisne i zaustavi, klatno će nastaviti da se njiše. Opposite is not valid.Suprotno ne važi. So, the pendulum and the lever are connected in one direction only.Dakle, klatno i poluga su povezani samo u jednom smeru. The same situation is on picture 2.Ista situacija je na slici 2. Turning on and off gravity shield would affect the masses on picture 2, but masses can not affect the shield. Uključivanje i isključivanje gravitacionog štita će uticati na mase na slici 2, ali mase ne mogu uticati na štit. In order to make correct mathematical model for two-stage mechanical oscillator first should be made mathematical model for machine from picture 2 and then the same logic should be applied for oscillator.Da bi se napravio tačan matematički model za dvostepeni mehanički oscilator treba prvo da se napravi matematički model za mašinu sa slike 2 i onda da se ista logika primeni za oscilator. Important thing to note is that gravitation field under mass M on picture 2 looks like figure A bellow and that reaction force Tr in pivot point O on picture 4 looks like figure B bellow.Važno je primetiti da gravitaciono polje ispod mase M na slici 2 izgleda kao dole na Figuri A i da reaktivna sila Tr u tački vešanja O na slici 4 izgleda kao figura B dole.

Slika 6

Praktično, desna polovina sistema na obema slikama ima promenljivo gravitaciono polje a ne konzervativno. This is the source of energy surplus.To je izvor energetskog viška. Energy can be extracted only if there is a potential difference in a system. Energija se može izdvojiti samo ako postoji razlika potencijala u sistemu.

Taking above in a mind it is important to analyze energy cost for making potential difference in the system or making variable gravitational field effect. If this cost was smaller than energy extracted from gravity, by left side of system from picture 4, than two stage oscillator works in over unity mode. Uzimajući u obzir gore navedeno, važno je analizirati troškove energije za stvaranje razlike potencijala u sistemu ili stvaranje promenljivog gravitacionog polja. Ako je ovaj trošak manji od energije izvađene iz gravitacije uz pomoć leve strane sistema sa slike 4, onda dvostepeni oscilator radi u over unity stanju.

KLATNO SA POKRETNOM TAČKOM VEŠANJA

Već je rečeno da se klatno sa fiksnom tačkom vešanja može ljuljati više od dva sata, a da isto klatno u dvostepenom oscilatoru može pomerati polugu sa masom m samo za pola minuta. To extend pendulum swinging for only couple of minutes would create significant over unity behavior of the oscillator.Produženjem njihanja klatna za samo nekoliko minuta stvorilo bi značajno over unity ponašanje oscilatora.

In order to understand the problem with movable pivot point let’s look oscillator on picture 4 again. Da bi se razumeo problem sa pokretnom tačkom vešanja pogledajmo oscilator sa slike 4 ponovo. It can be seen that pivot point O keeps moving along circular path of the lever with total vertical movement Δy.Može se videti da se tačka vešanja O kreće duž kružne putanje poluge sa ukupnim vertikalnim pomeranjem Δy. Horizontal movement also exists, but it is at least double smaller than vertical.Horizontalno kretanje takođe postoji, ali je bar dvostruko manje od vertikalnog. To understand importance of these movements, several experiments should be performed as on pictures bellow.Da bismo razumeli važnost tih pokreta, izvršićemo nekoliko eksperimenata kao na slikama ispod.

Slika 7

Na figuri A klatno je pušteno da slobodno pada u gravitacionom polju sa ubrzanjem g. Velocity of pivot point and pendulum bob is the same and pendulum can not swing because bob is not fast enough to go around pivot point. Effect is the same as if pendulum bob was hanged for pivot point in free space where gravity acceleration g was zero.Brzina tačke vešanja i malja klatna je ista pa klatno ne može da se ljulja, jer malj nije dovoljno brz da obiđe tačku vešanja. Efekat je isti kao da je klatno obešeno u slobodnom prostoru gde je ubrzanje g nula. Practically, acceleration of pendulum was subtracted from acceleration of gravity field and because they were the same effective acceleration was zero. This experiment can be performed by taking pivot point in left hand and pendulum bob in right hand.Praktično, ubrzanje klatna je oduzeto od ubrzanja gravitacionog polja g, a pošto su oba ubrzanja ista rezultujuće ubrzanje je nula. Ovaj eksperiment se može izvesti tako da se uzme tačka vešanja u levu ruku, a malj klatna u desnu ruku. In the same moment when pendulum bob was released, left hand should be moved downwards fast.U istom trenutku kada je ispušten malj klatna, leva ruka treba brzo da se kreće prema dole. It can be noticed easy that pendulum can not swing.Može se lako primetiti da klatno ne može da se njiše.

To perform experiment of figure B, left hand should be moved fast upwards in the same moment when pendulum bob was released from right hand. Za izvođenje eksperimenta sa figure B, leva ruka treba brzo da se kreće prema gore u istom trenutku kada desna ruka pusti malj klatna. It can be noticed that pendulum will swing much more than if left hand was still and pendulum was left to swing by its own weight.Može se primetiti da će zamah klatna biti mnogo viši nego da je leva ruka bila nepomična i klatno ostavljeno da se njiše samo po sebi. The result is the same as if acceleration of the left hand was added to the acceleration of gravity field.Rezultat je isti kao da je ubrzanje leve ruke dodato ubrzanju gravitacionog polja.

Slika 8

Uzmite tačku vešanja klatna i pokrećite je vodoravno na desno sa nekom brzinom v₀ kao na figuri A na gornjoj slici. Zaustavite kretanje tačke vešanja iznenada kao na figuri B. Malj klatna će nastaviti kretanje po inerciji i moraće da se njiše zbog ograničenja ručke klatna. When pendulum bob start coming back, move pivot point to the left as on figure C and stop suddenly again.Kada malj klatna počne da se vraća, pokrenite tačku vešanja na levo kao na figuri C i zaustavite je opet naglo. The swing will be increased.Zamah će se vidljivo povećati.

Slika 9

Pokrećite tačku vešanja u suprotnim smerovima od smera kretanja malja klatna kao na slici iznad. The swing will be increased much more than in experiment on picture 8 and pendulum bob will try to make full circle.Zamah će biti povećan mnogo više nego u eksperimentu sa slike 8 i malj klatna će pokušati da napravi puni krug. However, the pendulum has its own period of time to complete full swing and if above opposite movements are not coordinated with the movement of pendulum bob they will stop swinging of the pendulum.Međutim, klatno ima svoje vreme oscilovanja koje zavisi od dužine drške, i ako gornji pokreti nisu usklađeni s kretanjem malja klatna oni će zaustaviti njihanje klatna.

Conclusion for above experiments for vertical and horizontal movements of pivot point is the following: If pivot point moves in the same direction as pendulum bob, the pendulum will not swing until pivot point suddenly stops its movement. Zaključak za gornje eksperimente za horizontalno i vertikalno kretanje tačke vešanja je sledeće: Ako se tačka vešanja kreće u istom smeru kao malj klatna, klatno se neće njihati osim ako se tačka vešanja naglo zaustavi. If pivot point moves in opposite direction of pendulum bob, the pendulum will rapidly increase its swing if the timing was right and didn’t corrupt rhythm of pendulum natural swing, otherwise it will stop the swing.Ako se tačka vešanja kreće u suprotnom smeru od malj klatna, klatno će naglo ubrzavati njihanje, ako period kretanja tačke vešanja nije korumpirao prirodan ritam klatna, u suprotnom njihanje klatna će biti zaustavljeno.

Produženje Vremena Njihanja

U cilju poboljšanja rada dvostepenog mehaničkog oscilatora potrebno je produžiti vreme njihanja klatna. Because movement of pivot point directly affects the swing it is the place which should be analyzed.Pošto kretanje tačke vešanja direktno utiče na vreme njihanja to je mesto koje treba analizirati. Mr. Milkovic found that oscillator has better performance if lever arm on pendulum side was shorter than lever arm on the side with mass m .Gospodin Milković je utvrdio da oscilator ima bolje performanse ako je poluga na strani klatna kraća od poluge na strani mase m. It is obvious that shorter lever arm will make shorter movement of pivot point O and thus less affect the swing.Očigledno je da će kraća poluga imati kraće kretanje tačke vešanja O i time manje uticati na njihanje klatna. For practical purposes lever arm on pendulum side should be at least double shorter than opposite one, but no shorter than 3.5 times.Za praktične svrhe poluga na strani klatna mora biti najmanje dvostruko kraća od suprotne strane, ali ne kraća od 3,5 puta.

Author also tried to fix the problem for a wooden model he made, but found that it is necessary to use precise mechanic devices in order to do that. Autor je pokušao da reši taj problem za drveni model koji je napravio, ali je utvrdio da je potrebno koristiti precizne mehaničke sprave kako bi se to rešilo. Details and problems are described in his work ^[3] . It would be the best to go step by step and fix one problem in a time. For example, first should be eliminated horizontal movement of the pivot point by constructing oscillator as down on picture 10. Detalji i problemi su opisani u njegovom radu ^[3]. Bilo bi najbolje da se ide korak po korak i rešava jedan problem u vremenu. Na primer, prvo bi trebalo eliminisati horizontalno kretanja tačke vešanja konstrukcijom oscilatora kao dole na slici 10.

Slika 10

Za model sa gornje slike samo vertikalni pokreti trebaju biti analizirani pošto su horizontalni eliminisani stavljanjem tačke vešanja u cev sa prorezima.

For horizontal movements two areas are to be investigated. Za vertikalne pokrete treba istražiti dva područja. Pendulum from picture 3 will have enough centrifugal force and tension in the handle to move pivot point down from position 2 till position 4.Klatno sa slike 3 će imati dovoljno Centrifugalne sile i naprezanja u dršci za pokretanje tačke vešanja prema dole od pozicije 2 do pozicije 4. Note that from position 2 till position 3 pendulum bob and pivot point are moving downwards, in the same direction, without sudden stop of the pivot point. This will have tendency to stop swing of the pendulum.Treba primetiti da od pozicije 2 pa do pozicije 3 malj klatna i tačka vešanja se oboje kreću prema dole, u istom smeru, bez naglog zaustavljenja tačke vešanja. To će imati tendenciju da zaustavi njihanje klatna. From position 4 up till position 5 and back till position 4 pendulum will be in weightless state (gravity shield turned on).Od pozicije 4 do pozicije 5 i nazad do pozicije 4 klatno će biti u bestežinskom stanju (gravitacioni štit uključen). From experience it is known that pivot point will suddenly go up from position 4 before pendulum comes into position 5.Iz iskustva je poznato da će tačka vešanja od pozicije 4 naglo da ode gore pre nego što klatno stigne do pozicije 5. This means that both, pivot point and pendulum bob, are going up in the same direction and that will also have tendency to stop the swing.To znači da, tačka vešanja i malj klatna oboje ide u istom smeru i da će to imati tendenciju da zaustavi njihanje klatna.

It would be very beneficial to use lock system and to lock the pivot point (or the lever) and allow it to go down some time after position 2, but before position 3 because from experience it is known that lever arm has inertia and needs some time to move. Bilo bi vrlo korisno da se koristi sistem za zaključavanje tačke vešanja (ili cele poluge) i da se dopusti tačci vešanja da ide dole malo posle pozicije 2, ali ipak pre pozicije 3, jer iz iskustva je poznato da zbog inercije poluge i mase m potrebno je neko vreme za njihovo pokretanje. Even better would be to lock pivot point and not allowing it to go up rapidly before pendulum comes into position 5.Još bi bilo bolje da se zaključa tačka vešanja i da joj se ne dozvoli da ide gore iznenada, pre nego što klatno dođe u poziciju 5. It will have enough time to go up when pendulum bob starts moving back towards position 4.Ona će imati dovoljno vremena za put nagore, kada klatno krene nazad iz pozicije 5 prema poziciji 4.

ZAKLJUČAK

Energy can flow only between two poles with different potentialEnergija može teći samo između dva pola sa različitim potencijalom. In order to have different potential the poles can not be in constant field of tension like conservative field.Da bi postojali različiti potencijali, polovi ne mogu biti u konstantnom polju kao što je konzervativno polje. Because gravity field on surface of the planet has constant magnitude the difference must be artificially created. Because nobody yet found any physical material to serve as gravity shield, like iron plate against magnetic field, the only way left is to create similar effect.Pošto gravitaciono polje na površini planeta ima konstantnu jačinu, razlika mora biti veštački stvorena. Pošto niko još nije pronašao fizički materijal koji bi služio kao štit od gravitacije, kao što gvozdena ploča štiti od magnetskog polja, jedini put koji je preostao je da se stvori efekt sličan štitu. Alternative pull and relaxation of Centrifugal force in pivot point of the pendulum is one way to create similar effect as gravity shield. Naizmenično zatezanje i opuštanje Centrifugalne sile u tačci vešanja klatna je jedan način za stvaranje sličanog efekta kao gravitacioni štit. This logic was applied in two-stage mechanical oscillator invented by Mr. Veljko Milkovic.Ovu logiku je primenio u svom dvostepenom mehaničkom oscilatoru gospodin Veljko Milković.

Author has discussed logic of this oscillator and pointed out a way to improve its behavior. Autor je prodiskutovao logiku ovog oscilatora i istakao način za poboljšanje njegovih over-unity performansi. Ukratko, potrebno je uvesti kašnjenje u kretanju tačke vešanja dok klatno ne dođe u poziciju da se njegov malj i tačka vešanja kreću u suprotnim smerovima.

Unfortunately author alone wasn’t able to close feedback loop because of the problems described in his above mentioned work ^[3] .Nažalost sam autor nije bio u mogućnosti da zatvori povratnu spregu, zbog problema opisanih u svom gore navedenom radu ^[3]. The reason was lack of sophisticated devices to lock and release the lever arm in appropriate time when pendulum bob comes in right position.Razlog je bio nedostatak sofisticiranih uređaja za zaključavanje i oslobađanje poluge u odgovarajućem vremenu kada klatno dođe u odgovarajući položaj. The usage of simple springs and levers with some manual interferences wasn’t good enough to control behavior of the oscillator. Author left to enthusiastic people who have better tools and devices on their disposal to finish the job and improve oscillator.Upotreba jednostavnih opruga i poluga uz pomoć ručne intervencije nije bila dovoljno dobra za kontrolu ponašanja oscilatora. Autor to ostavlja entuzijastima koji imaju bolje alate i uređaje na raspolaganju da završe posao i poboljšaju oscilator.

REFERENCE

[1] Službeni sajt akademika Veljka Milkovića http://www.veljkomilkovic.com

[2] Jovan Marjanović, Ključevi za razumevanje gravitacionih mašina Veljka Milkovića

http://www.veljkomilkovic.com/Images/Jovan_Marjanovic_Kljucevi_Gravitacionih_Masina.pdf

[3] Jovan Marjanović, Problemi kod mehaničke povratne sprege i moguća rešenja za dvostepeni oscilator Veljka Milkovića

http://www.veljkomilkovic.com/Images/Jovan_Marjanovic_Mehanicka_Povratna_Sprega.pdf

Jovan Marjanović, dipl. ing. elektrotehnike

e-mail: jmarjanovic@hotmail.com

Objavljeno u Novom Sadu, Srbija 03. avgust 2010. http://www.veljkomilkovic.com

Intenzivni radovi u podzemnom labirintu “Ravne” ispod Bosanske doline piramida u Visokom doveli su do novog otkrića. Naime, učesnici Međunarodne radne akcije volontera “MRAV Bosanske piramide 2010″ su, pod rukovodstvom stručnog tima Fondacije “Arheološki park: Bosanska piramida Sunca”, otkrili prvo podzemno jezerce. Ono se nalazi 250 metara od ulaza u tunel, a u pravcu Bosanske piramide Sunca.

Vodena površina je deset kvadratnih metara i ima posebno lijepu tamno plavu boju. Iza jezerceta se nalazi nastavak tunela.

U protekla dva mjeseca voloneri i stručni tim Fondacije su očistili pedesetak metara postojećih prahistorijskih tunela i uspjeli su pronaći prvu podzemnu galeriju od 50 kvadratnih metara površine i četiri metra visine u koju vodi ukupno osam bočnih prolaza. Što se dublje ulazi u labirint on postaje sve kompleksniji i s više iznenađenja.

http://www.piramidasunca.ba/ba/

Multidisciplinarni istraživački projekat od 13. do 15. Avgusta 2010 –

Centar za istraživanje i ekologiju „Duh Rtnja“ i „Kreativna misao“ poziva sve zaljubljenike prirode, avanture i piramidalnih građevina da se pridruže dešavanjima na planini Rtanj tokom multidisciplinarne istraživačke konferencije pod nazivom „Rtanj drevna piramida ili remek delo prirode ?!“. Kako sam naslov konferencije kaže, predstavnici istraživačkog centra „Duh Rtnja“ u saradnji sa različito profilisanim predstavnicima naučne misli izneti dosadašnja istraživanja koja u mnogome upućuju da je sadašnji konstrukcijski izgled ove mistične planine nastao verovatno pod uticajem ne prirodnih sila. Njen precizan piramidalni ( geometrijski ) oblik i odlične pobuđivačke predispozicije geomorfološke strukture Rtnja u energetskom pogledu, u sprezi sa komponentama koje izučava oblast piramidologije tj. energetike piramida, ovog gorostasa na tlu Srbije može mapirati na karti mreže piramidalnih građevina sveta.

Organizovan je i zanimljiv prateći program dešavanja čiji je cilj da privuče pažnju šireg javnog mnjenja i zainteresuje i pokrene razmišljanja o ovom nesvakidašnjem prirodno - kulturnom dragulju na planini Rtanj.  Tako će pored terenskih istraživanja i merenja usmerenih ka novim spoznajama planine Rtanj kao piramidalne građevine, izvesti i muzički sadržaj u vidu koncerta i dj nastupa u vibracijama ambijentalne i hiling muzike koji će se odigrati u botaničkoj bašti. Zanimljivo je da će posetioci i gosti tokom ove multidisciplinarne istraživačke konferencije moći i pored planinarenja i izleta u prirodi da uživaju u izložbi slika sa temom Rtanj, pogledaju dokumentarne filmove o Rtnju i Bosanskim piramidama, posmatraju zvezde teleskopom, priključe se branju samoniklog bilja ali i da izmere lični energetski biopotencijal i snime sopstvenu auru.

Sve nabrojano i još mnogo toga se održava u turističko-ugostiteljskom kompleksu „Rtanj“ u naselju Rtanj u periodu od 13. do 15. Avgusta 2010. godine i apsolutno je besplatno i otvoreno za sve. Jedini deo ovog istraživačkog vikenda koji će biti brojčano ograničen zbog tehničkih i produkcijskih kapaciteta je sama konferencija „Rtanj drevna piramida ili remek delo prirode?!“ za koju je neophodna predhodna prijava. Učešće na konferenciji se ne naplaćuje niti se snose troškovi kotizacije. Više informacija o ovom nesvakidašnjem događaju kao i prijave svih zainteresovanih za konferenciju se vrše putem internet stranice www.duhrtnja.com preuzimenjem kontakt upitnik prijave ili na mejl duhrtnja@gmail.com

PEDAVAČI I TEME

Dr Semir Osmanagić – Piramide u svetu i BiH
Prof. dr Ljubo Ristovski – Polikontrastna interferentna fotografija i njena primena na Rtnju

( PIP ) – Harry Oldfield technology

Dr Dragan Nešić –geomorgološka struktura Rtnja

Dipl. Ing. elektrotehnike Goran Marjanović – Rtanj u funkciji multidimenzionalnog

ferkfentnog oscilatora

Dušan Ninić – Rtanj piramida – DA ili NE!?

Peđa Milosavljević – Geometrija Rtnja

Saša Nađfeji – Energetika piramida na modelu Rtnja

ISTRAŽIVAČKE AKTIVNOSTI

PIP Technology by: Harry Oldfield – Snimanje Rtnja polikontrastnom interferentnom fotografijom

FULL - POINT – Instrumentalna radiestezija

Izvršni direktor Saša Nađfeji
Duh Rtnja - Centar za istraživanje i ekologiju
Glasinačka 23/52
11000 Beograd, Srbija
duhrtnja@gmail.com
www.duhrtnja.com

ažurirani je sajt prof. Dr. Dejana Rakovića www.dejanrakovic.com :

I pored angažovanih ogromnih materijalnih i umnih resursa u biomedicinskim istraživanjima i zdravstvenoj zaštiti, zdravlje ljudi je i dalje veoma ugroženo mnogobrojnim savremenim psihosomatskim bolestima, koje nalaze plodno tle kod današnjeg čoveka izloženog svakodnevnom stresu, prouzrokovanog ubrzanim životnim i radnim tempom, makro i mikroklimatskim aerojonskim poremećajima, i naraslim međuljudskim, međuetničkim i međureligijskim sukobima - u čijem vrtlogu se našao i čitav balkanski region u poslednjoj deceniji XX veka.

Iako je problem stresa danas postao posebno aktuelan na našim prostorima, on je ne manje značajan i u industrijski najrazvijenijim zemljama sveta. Još pre dvadesetak godina ugledni američki magazin Time je odabrao za temu broja “Stres: epidemija osamdesetih godina”, a Profesor Paul Rosch, predsednik Američkog instituta za stres, ističe da mnogobrojne studije pokazuju da se do danas problem još više pogoršao, i da je 75-90% poseta pacijenata svih uzrasta lekarima opšte prakse povezano sa stresom. Takođe, Svetska zdravstvena organizacija je nedavno opisala stres na radu kao “svetsku epidemiju”, a u izveštaju Ujedinjenih nacija početkom devedesetih godina on se označava “bolešću XX veka”; istovremeno, procenjuje se i da je 60-80% nezgoda na radu prouzrokovano stresom. Konačno, nedavna istraživanja nedvosmisleno potvrđuju važnu ulogu stresa u razvoju različitih psihosomatskih poremećaja: kardiovaskularnih, gastroenteroloških, dermatoloških, reumatoloških, imunoloških, neuroloških i psihijatrijskih.

Pošto dosadašnja klasična znanja i parcijalne metode nisu pokazali željenu efikasnost u prevenciji ili lečenju psihosomatskih poremećaja, neophodni su novi pristupi koji će uključiti i holističke metode, orijentisane na lečenje čoveka kao celine a ne bolesti kao simptoma poremećaja te celine. U fokusu ovih osavremenjenih i novih sve aktuelnijih metoda nalaze se i akupunkturni sistem, svest i programirani aktivni odmor, kao važni psihosomatski globalni regulatori zdravstvenog stanja organizma.

U tom kontekstu treba istaći i svetski domet domaćih istraživanja…

Kompletan tekst na sledećoj WEB stranici: http://www.dejanrakovic.com/iasc.html

Piše: Milun Dimić

Izlozeni postupak objašnjava dimenzije prirodnih tela oblika lopte (planeta i satelita )i njihova medjusobna rastojanja.

U radu je prikazana povezanost broja e sa poreklom brojeva.

Ako se je za analizu broja pošlo od elementarne zapremine V_o , ukazano je na povezanost zapremina prirodnih geometrijskih tela sa brojem e i povezanost granica prostora sa brojem e.

Prezentirana je alternativa za Titius-Bodeov zakon.

POREKLO BROJEVA

Uvod: Za izloženu analizu korišćena su dve predpostavke :

Prva : Postoji elementarna zapremina V_o koja je beskonačno deljiva i ograničena sferom (lopta ).

Druga : Postoji intimna zapremina V₁ > V_o (lopta) i za koju važi uslov- V₁/ V_o = 1+ 1/n gde je n- beskonačno veliki broj.

Analiza prostora:

Zamislimo beskonacan broj lopti( od 1 do n, gde je n beskonacno veliki broj) razlicitih zapremina sa zajednickim centrom ,cije se povrsi (skoro ) dodiruju.

Ako je V₁/ V_o = 1+ 1/n, onda postoji i intimna zapremina

V₂/ V₁ = 1+1/n,

odnosno V₃/ V₂ = 1+1/n

.

.

.

.

V_n/ V_n-1 = 1+1/n

Kako je V₁= V₀ (1+1/n), V₂= V₁ (1+1/n), . . . V_n= V_n-1(1+1/n), onda je

V_n/ V₀ = (1+ 1/n)ⁿ

kad n teži beskonačnosti, onda je V_n/ V₀ = e. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . (1)

Usvajamo da je zapremina V_n prvi nivo beskonačnosti (prva beskonačnost) zapremine V_o .

Kako je V_o = 1, onda je Vn = e

Kako je V_n = e beskonačno deljiva zapremina, onda se može smatrati da je V_n = e i elementarna zapremina .

Ako je elementarna zapremina V = e , onda je prva beskonacnost toj zapremini (relacija 1) V= e*e

Ponavljanjem izloženog postupka, dolazi se do zapremina V₂ = e * V₁= e².

V₂ je drugi nivo beskonačnosti (druga beskonačnost) elementarne zapremine V_o .

Zapremina V₃ je treći nivo beskonačnosti elementarne zapremine V_o , dok je zapremina V_N n- ti nivo beskonačnosti elementarne zapremine V_o.

V_N/ V₀ = eⁿ. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . (2)

Znači postoje zapremine

V_o=1, V₁= e, V₂= e² . . . . . …………… V_N = eⁿ,

Ako se one poređaju u niz:

1, e, e², e³ . . . . eⁿ . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .(3)

dobija se niz brojeva.

Prirodni logaritami svakog broja ponaosob ,poređani po rastućoj vrednosti predstavljaju niz brojeva.

0,1,2,3,4 . . . . n . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . (4a)

Za lopte manje od elementarne, analizom I upotrebom prirodnih logaritama, dolazi se do niza negativnih brojeva , tako da niz (4a) zapravo ima oblik

-n , . . . -3, -2, -1, 0 , 1, 2, 3, . . . +n ……………………………………….( 4 )

Iz izlozenog se moze zakluciti da brojevi niza (4) vode poreklo od broja e .

DIMENZIJE NEBESKIH TELA I UNUTRAŠNJE GRANICE

Ako se prethodna razmatranja primene na Sunčev sistem, dolazi se do sledećeg:

- Ako je zapremina lopte V= c * R³ gde je R- poluprečnik lopte, onda je

V₁ / V₀ = R₁³ / R₀³ gde je………………….(2-1)

V1,V0 -zapremine lopti koje se porede

- R1,R₀- poluprečnici lopti.

Relacija 2-1 je ista i kada su precnici ( D ) lopti u pitanju .

Usvojimo prečnik Sunca za elementarnu zapreminu (loptu) za dalja razmatranja.

Ako je D_n prečnik Sunca koji iznosi 1392000 km i uzme se pri analizi za elementarnu zapreminu, onda su zapremine tela manjih od Sunca (unutrašnje sfere) sa odgovarajućim srednjim prečnicima sledeće:

Ako je V₀/ V_N= eⁿ, onda je D₀/ D_N = (exp (1/3))ⁿ . . . . . . . . . . . . . . . . (5)

gde je Vo>Vn, Do>Dn

Vo-elementarna zapremina

Do-elementarni precnik

exp(1/3) - 1,395612…….

n-broj orbite

Granice unutar Sunca

Pregled precnika unutrasnjih sfera Sunca u zavisnosti od broja n

(index oznacava broj unutrasnje sfere )

D= 1392000km

D₁= 997411

D₂= 714676

D₃= 512088

D₄= 366927

D₅= 262914

D₆= 188386

D₇= 134984

D₈= 96720

D₉= 69303

D₁₀= 49658

D₁₁= 35581

D₁₂= 25495

D₁₃= 18268

D₁₄= 13089

D₁₅= 9379

D₁₆= 6720

D₁₇= 4815

D₁₈= 3450

D₁₉= 2472

D₂₀= 1771

D₂₁= 1269

D₂₂= 909

D₂₃= 651

Pregled izmerenih vrednosti precnika planeta Sunčevog sistema, poredjen sa izračunatim ( n ) brojem ,( orbitalni (celi brojevi ) + podorbitalni (decimalni ostatak ) ) unutrašnjih sfera Sunca izgleda ovako:

U D A LJ E N O S T P L A N E T A O D S U N C A

( ili altrnativa Titius-Bodeovog zakona )

GRANICE PROSTORA

Udaljenost planeta od Sunca (spoljašnje lopte, sfere), koriscenjem jednacine (2) i jednačin (2-1), izgleda ovako:

R= D/2 * (exp (1/3))ⁿ ………………………………………………………………………( 6 )

gde je

D/2- poluprečnik Sunca;

n- broj pozicije lopte ( orbite)

R odstojanje od Sunca.(srednja vrednost)

exp(1/3) - 1,395612………..

GRANICE PROSTORA

Spoljasne lopte (sfere) sunca ,mozemo nadalje zvati orbitama ili granicama prostora.

Njihove izracunate vrednosti date su u tabeli br.2

Broj orbite udaljenost od Sunca u km

n - 1 R = 971346,23

n - 2 R = 1355622,86

n - 3 R = 1891924,13

n - 4 R = 2640392,79

n - 5 R = 3684965,04

n - 6 R = 5142782,98

n - 7 R = 7177331,57

n - 8 R = 10016773,5

n - 9 R = 13979533,1

n - 10 R = 19510010,3

n - 11 R = 27228413,0

n - 12 R = 38000361,8

n - 13, R = 53033708 ,0

n - 14 R = 74014595,8

n - 15 R= 103295558,0

n - 16 R= 144160565 ,0

n - 17 R= 201192276 ,0

n - 18 R = 280786807,0

n - 19 R = 391869555,0

n - 20 R = 546898022,0

n - 21 R = 763256678 ,0

n - 22 R = 1065211000,85

n - 23 R = 1486621014 ,0

n - 24 R = 2074749410,0

n - 25 R= 2895542354 ,0

n 26 R= 4041054886 ,0

n - 27 R= 5639746410 ,0

n - 28 R= 7870900164 ,0

n - 29 R= 10984726066 ,0

n - 30 R 15330420183,87

Na osnovu izlozenog proizilazi da Sunce poseduje 30 delimicno popunjenih orbita (granica) , izmedju kojih kruže nebeska tela, jer najudaljenije poznato nebesko telo Erida nalazi se na granici izmedju 29 i 30 orbite, na udaljenosti od 97 AJ (14510909000,00 km)

Rezultati iz kolone 7 , tabele br.3, govore da (jednacina 6) prezentirani model u potpunosti opisuje fenomen udaljenosti planeta.

Izvesna odstupanja su rezultat greske zbog zaokruzivanja vrednosti izrazavanja udaljenosti ( AJ) .

Rezultati daju slobodu izvodjenja odredjenih zakljucaka.

Broj n -sr predstavlja broj orbite (broj beskonacnosti od Sunca) , i racunat je

na osnovu srednje vrednosti poluprecnika Sunca .

Izmedju susednih orbita postoji beskonacan broj sfera (podorbitalni broj, koji se u tabelama pojavljuje kao deo decimalnog broja koji je manji od celog broja (odnosno deo iza decimalne zapete )).

Suncev sistem poseduje 30 orbita.

Od Sunca do Merkura nepopunjeno je 12orbita.

Izmedju Merkura i Venere nepopunjena je 14 orbita na max. srednjoj udaljenosti od Sunca od - 74014595,8km.

Izmedju Marsa i Cerere nepopunjena je18 orbita na max.srednjoj udaljenosti od Sunca od 280786807,0km.

Izmedju Cerere i Jupitera nepopunjena je 20 orbita na max.sredjoj udaljenosti od Sunca od 546898022,0km.

Izmedju Jupitera i Saturna nepopunjena je 22 orbita na max.sr. udaljenosti od Sunca od 1065211296,0 km

Izmedju Saturna i Urana nepopunjena je 24 orbita na max.srednjoj udaljenosti od Sunca od 2074749410,0 km.

Izmedju Plutona i Eride nepopunjene su 28 i 29 orbita na max.srednjoj udaljenosti od Sunca od 7870900164,0 km .i 10984420317,6 km

Opaza se da planete kruze oko Sunca u blizini granice dve susedne orbite, analizom srednjih vrednosti za n , i podataka iz tabele 3 ,(kolona6).

Ako se za elementarnu zapreminu uzme precnik bilo koje planete koja poseduje satelit(e), udaljenost satelita od planete je funkcija broja e (tacnije treceg korena broja e 1,395612……), po formuli (6) uz predpostavku da su sateliti oblika lopte.

Saturnovi sateliti

Kako je najmanja vrednost za broj n 3,5 , sa sigurnoscu se moze tvrditi da broj n ne moze biti manji od jedinice, jer bi u tom slucaju planeta svojom gravitacijom privukla telo.

Rotacije oko planeta su moguce na visim orbitama od prve orbite.

U Leskovcu

12.07.2010

Nezadovoljstvo-

Jedan učenik se zaputi ka svom Sufi majstoru da mu postavi pitanje koje ga već dugo zaokuplja:

„Učitelju, po čemu se razlikuje jedan nevernik od verujućeg?“

Majstor se nasmeja i odgovori:

„ Po nezadovoljstvu.“

Dobre namere-

Verao se tako jedan majmun veselo sa drveta na drvo i ubijao vreme, dok ga nije spopala žeđ.

Tako on se skliznu na dole sa drveta i dade se ka reci da bi utolio žeđ. Onda je tu ostao ležeći i gledao u vodu. Vremenom zapazi jednu ribu koja je na dnu mirovala skoro bez pokreta.

„Ah, jadna životinja!“ povika majmun prepun sažaljenja. „Mora da si stvarno smrtno bolesna , kad tako nepokretno stojiš u vodi i ne dišeš. Pazi, sad ću te ja spasiti!“

I tako zamoči majmun šape u vodu, uhvati ribu i izvuče je na obalu, gde ova poče očajno da se trza.

„Vidiš!“, mislio je majmun trijumfujući i u njegovim očima blistala je radost „Sada ti je već bolje!“

Ali riba ja mrdala još samo ustima i umrla na kraju.

„ Kakva neseća za jadnu životinju!“ reče majmun plačući. „Nisam došao na vreme da je spasim.“

Samozavaravanje-

Jedan Sufi bio je sa svojom ženom na proslavi. Kada su se vratili kući reče majstor svojoj-istinski uobraženoj –supruzi:

„Draga ženo, zar ti još niko nije rekao da predivno izgledaš i da si preko svake mere zavodljiva?“

Žena je zablistala od sreće. Ponosna radi tako puno neočekivane pažnje, nasmejala se koketno i zapitala:
“Pitam se i sama, zašto to nije još niko zapazio.“

„Bolje se zapitaj zašto ti u to ipak veruješ“, odgovori joj suprug kratko.

Piše: dipl. inž.Jovo Pavlović-

Postoje razna objašnjenja o strukturi atoma. Zajedničko tumačenje građe atoma samo je djelomično objašnjeno, a to se odnosi na planetarni model. Premda je eksperimentalno dokazano, da u procesu transformacije neutrona u proton putem beta-raspada, učestvuju tri , a ne dvije čestice:

proton, elektron i antineutrino elektronski, ovo nauka nije prikazala.

Prema tome Borov model atoma nema ovakva objašnjenje. Radi toga je prikazan neutron sl.1.sa omotačem, a sl.3. bez omotača. Pomoću slike slike 3. nauka trenutno objašnjava transformaciju neutrona u proton.

Na osnovu slika 1, 2, 3.može se zaključiti da je slika1. napravljena pomoću odgovarajućeg uređaja koji ima mogućnost da prikaže oblak-omotača oko neutrona. Na slici 2. prikazan je model neutrona sa rotirajućem omotačem. Pomoću slike 3. nauka objašnjava model transformacije neutrona u proton bez omotača protona, a to nije u skladu sa slikom 1.

Na slici 3.nije prikazana treća čestica koju su naučnici snimili (slici 1),  koja prikazuje plašt rotirajućeg magnetnog niza oko neutrona (slici 2), a koja je izvedena na osnovu rekonstrukcije kvarkova i vikona (Marej Gel-Man).

Putem rekonstrukcije, analize i proačuna, došlo se do saznanja da se plašt sa neutrona odmakao na rastojanje kruženja elektrona r_e. To rastojanje čini to da se može formirati prirodna stabilnost protona. Zatim, na tome, što se proton nalazi ekscentrično u elipsi kojom kruži elektron.

Kružnica putanje elektrona nebi omogućile zakonitost kruženja elektrona oko protona, ako se proton nebi nalazio ekscentrično u elipsi. Istezanje, skraćenje, umetanje, ili otkidanje magnetnog niza sa elektronom, doprinosi da magnetnog niz povećava privlačenje elektrona protonu kada je magnetni niz istegnut. Na taj način se održavati elipsasta putanja elektrona i magnetnog niza koji kao obruč rotira oko protona. Rezultanta sila koje utiču na pravac kretanje elektrona kreće se između inercijalne sile elektrona i sile privlačenja. Te sile čine da rezultanta kretanja elektrona opisuje elipsu, a to je uslov da se elektron ne može niti udaljiti, a niti približiti protonu. To je dinamika kretanja elektrona oko protona

Slika 3. beta-raspad neutrona i formiranje plašta oko atoma

- Piše: Miša Vasić

„Samo sinteza funkcija dve hemisfere mozga dovodi do prevazilaženja ponora atomizacije pojedinca i rađanja istinske kreativnosti. A to je ultimativni izazov u informatičkom i globalnom društvu.“

Štampani mediji su, tokom vekova, od renesanse pa nadalje, sa svojom centralizovanom porukom koja nije ni zahtevala ni omogućavala odgovarajući feed-back, posledično izazivali eksplozije i ekspanzije. Kao što se poruka širila poput kocentričnih krugova u vodi, tako se širila i ekspanzionistička politička, kulturna itd. akcija imperijalnih sila. Poruka je primana jednosmerno, uslovljavajuće i rezultirala neograničenim širenjem. Pri tome, konzument poruke je u svakodnevnom životu bio oslonjen na lične čulne percepcije, bivao ograničen lokalnim prostorom, a egzistirajuće granice rušio po diktatu iz centra (štampanim medijima prosleđenom) prostom ekspanzijom.

Život u XXI veku prestaje da bude ličan. Još tokom XX veka, usled pojave novih medija, pre svega elektronskih, došlo je do revolucije u percepciji stvarnosti. Radio, TV, a danas i internet, kao i razni medijski hibridi i svi vidovi elektronskih OOH (out-of-house) komunikacionih kanala stvaraju do sada istorijski nepoznat stepen ekstenzije čoveka (u makluanovskom smislu). Dakle, umesto jednosmerne (štampane) poruke koju je primao kognitivno, uključujući određen stepen lične imaginacije, današnji čovek prima poruke koje bombarduju čula, u takvom stepenu brzine da kognicija ne stiže da prati terabajte moždanih električnih impulsa «eho-memorije» i «ikona-memorije» koji se pretvaraju u kratkoročnu a, diskriminatornim dejstvom «centralnog (moždanog) procesora» prelaze i u srednju memoriju, pa čak i dugotrajnu. Naravno, poruke percipirane čulima pobuđuju i snažne emotivne naboje, izazvane pre svega svojom arhetipskom osnovom, kojom se sada služe svi medijski «programeri umova», od advertajzing magova do političkih stratega. Te emocije naravno povezuju sadržaje srednje memorije sa skladištima dugotrajne, i tako dolazi do instantne ekstenzije čoveka: njegova čula se šire na čitavu planetu, koja sada implodira u njegovoj svesti. Njegove emocije se trenutno iniciraju, izazvane multisenzprnim sadržajima, od najbanalnijih reklama, do ozbiljnih političkih usmerenja.

Čulna identifikacija, ekstenzija i implozija planetarnih sadržaja u ličnu svest kao vid «bezličnih doživljenih ekstenzivnih iskustava» dovodi do pre-logičkog «mišljenja» ili «participation mistique» u smislu Levy Bruhla. Tako imamo regresiju svesti milijardi konzumenata masovnih medija na nivo daleko ispod formalnog pa gotovo i konkretnog mišljenja. Posledica je neo-tribalizam kao suprotnost civilizovanom građanstvu doninantnom tokom novovekovne istorije, ali lokalizovanom na Evropu i kasnije Severnu Ameriku i Australiju, sa neodrživim isključivanjem ostatka planete.

Taj tribalizam (koji je nuspojava integracije svih naroda i kultura u globalno društvo, a putem masovnih medija, pre svega) je drugačiji od onoga karakterističnog za primitivna plemena. Kod njih je «participation mistique», neodvojenost «ega» i «objekta» uslovljena nerazvijenim konkretnim i formalno-operativnim mišljenjem. Kod «urbanog divljaka» je posredi nešto drugo. Operativno, post-operativno itd. mišljenje ne mogu da «obrade» kvantilione «motorno-senzitivno-vizualnih» ali virtualnih sadržaja koji dopiru iz nebrojenih elektronskih medija. Hi-fi zvuk delije na motoriku, dok slika rezonira sa unutrašnjim displejem «svesne predstave». Granice poruke i lične percepcije iste se vrtoglavo gube, jer se «predstava» svodi na «eho-ikoničnu» beskrajnu proceduru «doživljaja» virtualne stvarnosti.

Posledica tribalizma, kao nedostatka integralnog pojedinačnog kognitivnog reagovanja na vrtoglav fluks «poruka» tj. čulnih iniciranja jeste rascepljenost modernog sveta na naizgled nepomirljive suprotnosti. Svet kao prostor je implodirao u svet kao «svest». Posledice su ekstremna individualnost i inflatorni pluralizam. Ta individualnost je zapravo bezlična jer sa svodi na mehanizme projekcije i identifikacije, tj. hipertrofiranom dejstvu onoga, što je ruski antropološki istraživač Gurđijev nazivao «motoričkim centrom». Individualnost je bazirana na «slaganju istovetnosti» u smislu introjekcije čulnih medijskih stresova i projekcije ponutrenih sadržaja nevoljno potisnutih i dugoročnu memoriju na pojavnost. Usled toga toliko ostrašćenosti u percipiranju kako političkih, tako i kulturnih fenomena. Naravno i pluralizam kao razbacanost tzv. «lično» «zauzetoih stavova» a ustvari koherencija različitih sadržaja «eho» i «ikona» memorije kod konzumenata.

Rezultat neo-tribalizma je paralisanje kreativnosti, moralnosti i autentičnih ideja, usled sveopšteg ali sterilnog relativizma svih «vrednosti». Postavlja se pitanje da li postoji autentični odgovor na «teror čulnih identifikacija»… Odgovor: postoji, ali je neadekvatan. Kao reakcija na medijske udare, pored ponutrenja/identifikacije i reverzibilne projekcije, emanira «obamrlost» kako čula tako i kognicije. Ovo kao rezultat inhibiranja čulnih pa i kognitivnih sadržaja usled nemogućnosti suočavanja, interpretacije, integracije senzacija kojima se čula bombarduju, a sa «nefamilijarnog» medija, doživljenog kao strano telo. Čovek jednostavno ne mođe da asimiluje te medijske impakte i reaguje totalnim potiskivanjem, kako senzornih sadržaja tako i saznajne «obrade».

Konsekvenca «obamrle» reakcije je kontra-iritacija tj. stvaranje virtuelnih simulakruma svetova iz doba «pred-elektronskih medija». Ovo može da zvuči apstraktno ili «donkihotovski» ali je ustvari vrlo realno i poseduje isti stepen energetskog naboja kao i neo-tribalizam. Izražava se kroz sve oblike fundamentalizama. U svetu postoji nebrojeno mnogo radikalnih verskih sekti, milioni ljudi veruju u poruke Al-kaide, u okviru regularnih konfesija u dobrom stepenu vlada rigidnost i antimodernizam, česti su nagoveštaji apokalipse, a čak i u nauci susrećemo pojave ovog tipa: od lingvističkih puritanaca, ortodoksnih «psihoanalitičara» ili «vernika» kvantne mehanike. Svi su oni u drugoj krajnosti. Fiziološka «obamrlost» percepcije usled prejakog medijskog udara na čula, stvara kontra-iritaciju kao fundamentalnu kognitivnost fiksiranu za «pred-globalno» a zapravo «pred-elektronsko» društvo. I pripadaju grupi retro-predmodernista.

Postavlja se pitanje dubljeg uzroka, a naročito smisla te raspolućenosti umova ljudi u globalnom informatičkom društvu. Odgovor se krije u psihi pojedinca i njenim potencijalima. Globalni fenomeni predstavljaju zapravo zbir pojedinačnih mentalnih ispoljavanja, fokusiranih u različite energetski nabijene simbolične sadržaje, od politike do zabave. U našoj priči je krucijalno pitanje: zašto dolazi do podvojenosti i šta prouzrokuje odabir strana: neo-tribalizam ili pak retro-predmodernost?

Odgovor pojedinca je sadržan u njegovoj psiho - fiziologiji mozga, u njegovoj strukturi koja predstavlja potencijal za respektivnu vrstu reakcije. Kod čoveka postoje dve moždane hemisfere, od kojih svaka ima različite funkcije.

Ljudi kojima dominira leva hemisfera mozga skloni su analitici, fiksiranju na detalje, linearnom doživljavanju vremena, verbalizmu itd. Oni su skloni da bivaju potčinjeni verbalnim sistemima. Ne razumeju dublje značenje simbola kao arhetipskih sadžaja, ne mogu da ih integrišu. To su ljudi koji žive teorijske postavke, koji su robovi definicija, tradicijskih učenja, dogmi, jer, budući linearnih percepcija stvarnosti, nemaju potencijal sinteze. Zato oni veoma burno reaguju na čulna bombardovanja multimedijalnog informatičkog društva. Njihov unutarnji «levomoždani» kod (jezik) ne razume poruke medija. Rezultat je inhibiranost, hibernacija i posledična retro-predmodernost, te simulirani povratak starim, uhodanim sistemima, koje njihova leva polovina mozga sa linearnim mišljenjem može da integriše. To su sistemi jednosmerne komunikacije koja sa sobom nosi ekspanziju (političku, kulturnu, ideološku), potčinjavanje «drugog» i «drugačijeg» i autoritarizam kao konsekvence.

Ljudi kojima dominira desna hemisfera mozga skloni su sintezi, holističkom mišljenju, multiprocesualnosti, žive u sadašnjosti, u njima emaniraju eidetske slike, koje, ako su na nivou simbola, bivaju prepoznate i asimilovane kao arhetipski sadržaji. Oni su intuitivni, i, budući multipricesni u percepciji, lako asimiluju nove sardžaje novih medija. Čulna bombardovanja postaju deo njih samih i ponutruju, implodiraju nebrojene nadražaje multi-nivoa, kognitivne, neverbalne, potpražne, itd. Njihov «desnomoždani» kod lako rezonira sa neverbalnim, arhetipskim, senzornim i «amoralnim» jezikom masovnih medija. Budući nepotčinjeni verbalnim konstruktima, jer ni nemaju potencijal za to, oni postaju ekstremni individualisti i podržavaju pluralizam. Međutim, konsekvenca toga su anarhija, odsustvo etike, bilo kakvih autentičnih ideja, pa se javlja «noogena» neuroza (Franklov izraz za neurozu usled odsustva životnog smisla) koja se natkompenzuje sve jačim čulnim stimulacijama, od 3D video igrica, preko ekstremnih sportova, do upotrebe sintetičkih droga.

Još je Hegel (poput starih alhemičara i drevnih filozofa antike) u «Dijalektici» lucidno zaključio da je uzrok raspolućenosti, tj. teze i antiteze, zapravo sinteza koja tek ima da se odigra. Ergo, sinteza teleološki pobuđuje tezu i antitezu da se ispolje, i, nakon sučeljavanja, i trošenja sopstvenih energija, dovedu do novog poretka stvari. U našem slučaju, sinteza bi se morala odigrati na nivou pojedinca. Naime, svaka osoba, kojoj de facto radi samo jena polovina mozga, mora biti hospitalizovana, jer je nesposobna za opstanak. To naime znači da ona vidi rečenicu ali ne i tekst koji čita (leva polovina) ili pak vidi ulicu i čitav grad, ali ne i automobil koji će upravo da je udari iz neposredne blizine (desna polovina). Iz toga proističe da je sinteza dejstava dve moždane hemisfere de facto moguća. Da bismo uopšte došli do sinteze, pogledajmo najpre Mičelovu tabelu koja jasno određuje aspekte percipiranja i ispoljavanja uticaja dve moždane hemisfere.

Dve hemisfere mozga

Kako se iz tabele vidi, svaki čovek ima dominantan jedan tip ispoljavanja, ali i latentan suprotni tip. Njihovim sjedinjenjem, integracijom unutar jedne osobe, dolazi do kvantnog skoka saznajnog aparata kao i kreativnog ispoljavanja. Sa druge strane, percepcija stvarnosti postaje celovita, istinita. Jung je dva arhetipska kompleksa koji konstituišu ličnost nazvao «persona» (ono svesno i prihvatljivo) i «senka» (nesvesno i neprihvatljivo). Integracija «persone» i «senke» ustvari predstavlja, između ostalog, i uravnoteženje dve hemosfere mozga. Sam ekvilibrijum se prirodno odvija putem enantiodromije (sve prelazi u svoju suprotnost), a na nivou društva rasom energije «druge strane», konsekventnim sukobom, i rađanjem sinteze. Da bismo izbegli takve stihjijske sukobe, potrebno je da upoznamo «senku», kolektivnu i ličnu. To znači da bi desnomoždana osoba trebalo da radi na otkrivanju i integrisanju zaostalih funkcija svoje leve polovine, i obratno. U tom slučaju bi nova, integrisana ličnost, mogla da prihvati stavove suprotne strane kao, paradoksalno, svoje sopstvene stavove nižeg reda. Onda bismo imali i neo-tribalno prihvatanje medijskog terora čulnosti, ali bismo mogli i da ga teoretski interpretiramo i etički vrednujemo. Za to je potreban multi-procesni pristup velike brzine: istovrmena asimilacija sadržaja, i njihova interpretacija, za šta je neophodna visoka svesnost i post-formalno operativno mišljenje koje nadilazi «ego» i instantno transformiše arhetipske sadržaje. Ovo možda izgleda utopijski, ali je to jedini efikasan način prevazilaženja rascepa. Uostalom, ezoterijska učenja već milenijumima pokazuju put i način dosezanja integralnosti čoveka. Izgleda da je došao trenutak kada je integralnost pojedinca neophodna radi samog opstanka civilizacije.

Najzad, Ajnštajn je rekao: “Preduzeću let mašte i raditi na mišljenju, a to nije mišljenje koje biste mogli razumeti, već kombinatorna igra nekih tipova imaginacije i čulnih osećanja. Samo kada ovakva aktivnost donese odluku, obratio bih se drugoj strani glave za reči i i matematičke postavke, koji bi mi omogućili da komuniciram o ovim uvidima sa drugim ljudima”. Ovo je primer praktične ilustracije svega o čemu se u prethodnom tekstu govori. Samo sinteza funkcija dve hemisfere mozga dovodi do prevazilaženja ponora atomizacije pojedinca i rađanja istinske kreativnosti. A to je ultimativni izazov u informatičkom i globalnom društvu.