>

Prijem i dešifrovanje informacija

Poznato je da se preko osjetnih organa i čula dobiju informacije na osnovu kojih nešto vidimo, čujemo, ili osjećamo.

Na primjer, kada nešto vidimo, ili čujemo prenosi se posredstvom oko, ili uha. Ono što vidimo kao sliku predmeta dolazi do oka u obliku elektromagnetnih talasa. Ovi talasi u oku funkcionišu kao TV prijemnik, a slika se stvara u mozgu kao slika na TV ekranu. Pomoću dešifrovanja kodiranih impulsa dobiju se mozak posmatrane slike posmatranog predmeta.

Dešifrovanje slika iz prošlosti

Informacije koje su se nekad čule, ili vidjele, budu pohranjene u memoriji mozga. Kada se javi potreba za nekom od tih informacijom, onda se ona prenosi iz memorije u dio mozga za stvaranje mozaika, kao da se to sada događa.

To nije isto kao kad se posmatraju zvijezde na nebu. U ovom slučaju se vidi prošlost zbog toga što svjetlost koja nosi sliku zvijezde dolazi do našeg oka sa zakašnjenjem od nekoliko svjetlosnih godina.

Zato mi vidimo daleku prošlost, a ne zvijezde koje se sada vide na nebu.

Stvaranje slike budućnosti

Budućnost se može vidjeti samo ako posmatrač ima tu mogućnost da gleda događaj koji se nalazi ispred sadašnjeg vremena.

Dakle, postavlja se pitanje na koji način posmatrač može da vidi ono što će se nekada dogoditi.

Riječ nekada je dodatna nepoznanica budućnosti? Zbog toga Mitar i Miloš Tarabić nikad nisu rekli kada će se dogoditi ono što su rekli da će biti.

Oni su imali tu mogućnost da vide, ili predosjećaju ono što će biti u budućnosti, ali ne i kada će to biti.

Sada se postavlja ključno pitanje; kako je to moguće da oni vide, ili da saznaju događaj koji će tek da dođe?

Poznato je da postoje jamski miševi u rudnicima koji predosjećaju opasnost od gorskog udara, pa se na osnovu njihovog ponašanje i kretanja u jami i rudari vide opasnost, pa i oni idu tamo kuda bježe jamski miševi. Radi toga i rudari bježe sa miševima da ih ne bi zadesila nesreća od posljedica gorskog udara.

Na koji način jamski miševi predosjećaju opasnost od gorskog udara. Odgovor na ovo pitanje bi se ovako moglo definisati: Jamski miševi imaju tu mogućnost da osjećaju u dolazećem skorom vrjemenu. Tu osobinu imaju i druge životinje pa i ljudi.

Prema tome, proročanstvo nije ništa drugo nego misaoni predosjećaj budućeg događaja.

Nikola Tesla je imao tu osobinu da pomoću misli sazna ono što bi moglo u stvarnosti biti.

Poznato je da se pomoći misli može vidjeti ono mjesto, krajolik, ili ličnost koja nikada ranije nije viđena. Ta slika nije jasna kao ona koju smo stvarno vidjeli, ali ona ipak dočarava to mjesto malo drugačije od onog stvarnog. To je prirodna osobina koja je Bogom data ljudima i životinjama.

Misaona slika

Kada se misaonim putem vidi nešto što nije moguće trenutno vidjeti zbog udaljenosti, ili zbog toga što to ranije nikada nije viđeno, u mozgu se formira misaona slika. Ova slike nije onakva kakva je stvarna. Ona se formira pomoću zamisli.

Vizionar, također, može misaono vidjeti nešto što će tek u budućem vremenu biti, jer misao nema prostornog niti vremenskog ograničenja, a niti u kojem se vremenu nalazi misaona slika.

Logika

Logika je veoma važna da se pomoću nje sazna i otkrije nešto što još nije bilo poznato.

Na primjer, svi znamo da postoji zemljino magnetno polje koje se prostire oko Zemlje u obliku magnetnih silnica. Isto tako znamo da magnetno polje ne može nastati bez električnog polja, te da su magnetne silnice zatvorene linije, ili linije bez krava, onda je logično da one, kao takve, moraju uvirati u jedan, a izvirati iz drugog magnetnog pola Zemlje.

Prema tome, obzirom da magnetne silnice nemaju krajeve, one prolaze jednim dijelom kroz zemljinu osovinu, pa se stiče dojam da magnetne silnice uviru u jedan magnetni pol, a izviru iz drugog pola.

Osim toga, da bi postojalo elektromagnetno polje mora da postoji najmanje jedna zavojnica kroz koju teče električna struja koja oko sebe formira magnetno polje u obliku šupljeg cilindra.

Sve ovo pokazuje kakav je sastav zemljine utrobe. Na osnovu ovih činjenica otkrivena je struktura zemljine utrobe i hemijski elementi koji čine ovakav sastav centralnog dijela zemljine utrobe.

Dipl. Inž. Jovo Pavlović

>

Centar za istraživanje i ekologiju „Duh Rtnja“, koji ima za cilj da istraži specifičnosti piramidalnog reljefa planine Rtanj i njegovog uticaja na okolni svet, je u periodu od 13. do 15. avgusta organizovao multidisciplinarnu istraživačku konferenciju pod nazivom „Rtanj drevna piramida ili remek delo prirode?!“. U ovom periodu mistični Rtanj je bio centar okupljanja istraživača i naučnika klasnične naučne misli ali i alternativaca i duhovnjaka koji su se zajedno sa gostima, radi primo-predaje informacija o teoriji da na tlu Srbije postoji gigantska piramidalna građevina, pokrenuli i iz Nemačke, Švedske, Slovenije i Bosne i Hercegovine. Saša Nađfeji, izvršni direktor centra „Duh Rtnja“ i glavni organizator konferencije, je pod ličnim i utiskom prisutnih gostiju ocenio da je događaj protekao odlično van svih očekivanja i da je za to zaslužan jedinstven programski sadržaj ali i sama atraktivnost trostrane piramide Rtnja.

U petak i subotu tokom dana je istraživački konvoj od preko 20 automobila posetio mnoge interesantne lokacije kroz koje se ovako složena tema može lakše shvatiti. Obilazeći Rtanj sa svih strana kako bi se uverili u njegovu jasnu geometriju, prisutni su imali priliku prisustvovati snimanju kamerom poslednje reči tehnologije koja vizualizira energetske tokove u prostoru ( PIP tehnologija Hari Oldfild ), kao i merenjima magnetnog i električnog polja. Posećeno je nekoliko izvora u podnožju koji su bitni iz energetsko pobuđivačkok aspekta kod piramide Rtanj. Svaka piramida u polju Zemlje krivi magnetne silnice i ima sposobnost poput staklene ili dijamantske prizme da prima, prelama i fokusira svetlost. Isto je i sa energijama. Ukoliko su gabariti piramide, masa i nadmorska visina veliki, a struktura materijala od koje je ista satkana visoko provodljivi ( Rtanj je krečnjačke strukture i pun je silicijuma, dolomota i kvarcoporfirnih elemenata koji su na nivou kristalne rešetke minijaturne piramide ), tada se uz pomoć prirodnih ili veštačkih podzemnih vodenih tokova ili prolaza kojih ima na Rtnju i drugim piramidalnim građevinama, celokupni energetski učinak znatno povećava. Zato je prisustvo vode i speleoloških objekata na Rtnju vrlo bitno. Poznato je za ljudski organizam da nije zdravo provesti dug period na mestu ispod kojeg se nalazi podzemni vodeni tok jer će on trošiti vašu životnu energiju. Graditelji piramida su kao jednu od mnogobrojnih tehnika koje centar “Duh Rtnja” istražuje na Rtnju upravo vodu koristili radi pobuđivačkih potreba. Na mestima ukrštanja dva podzemna vodena toka dobijamo dvostruku spiralu vertikalne orijentisanosti a na Rtnju smo klasičnom i instrumentalnom radiestezijom locirali mesta i sa tri ukrštanja.

Moguć je veliki broj tipova energetskih polja koja su korišćena za uspostavljanje rada i pobuđivanja piramide Rtanj. Kako bi došli do novih spoznaja u energetici piramida na modelu planine Rtanj, moramo uzeti u obzir i znanja koja su koristili drevni graditelji na drugim modelima u svetu. Dosadašnja i buduća istraživanja centra “Duh Rtnja” se osvrću na korišćenje sledećih tipova energetskih polja:

1.Energetska polja zračenja geometrijskih oblika reljefa Rtnja; 2. Energetske sposobnosti kristala ( dolomita i kvarcoporfira ); 3. Velike mase i gravitaciona polja Zemlje i zvezda; 4. Magnetna polja Zemlje i Sunca; 5. Mikrotalasna elektromagnetska polja zvezda; 6. Prirodni orgonski tokovi zapad-istok; 7. Orgonske energije akumulirane u podzemnim vodenim tokovima, pećinama i vlažnim tunelima; 8. Prirodni elektropotencijalni napon između Zemlje i jonosfere; 9. Povećana gustina silnica magnetnog polja i povećani jonski napon na vrhu piramide “Šiljak”; 10. Energetska polja zemaljskih telurskih zračenja za postizanje singulariteta u radu piramide Rtnja; 11. Sveprisutna energija prostora – “free energy”; 12. Energije neutrina i antineutrina, koji nastaju prilikom beta raspada jezgara radioaktivnih elemenata u Zemljinoj utrobi, ali i onih koje dolaze sa zvezda; 13. Zvučne i infrazvučne rezonantne efektive; 14. Biofotonske emisije i skalarni talasi na kojima je radio Nikola Tesla.

Večernji časovi konferencije bili su rezervisani za predavanja koja imaju cilj uspostavljanje repera za buduća istraživanja planine Rtanj u svojstvu piramidalne građevine (energane). Svesrdnu podršku i kredibilitet ovim predavanjima su dali:

Dr. Semir Osmanagić , osnivač fondacije “Arheološki park – Bosanska piramida Sunca” koji je kao inostrani član Ruske Akademije prirodnih nauka i član Aleksandriskog arheološkog društva sa ličnim iskustvom na svim piramidalnim građevinama sveta dao veliku podršku i ohrabrenja za dalja istraživanja Rtnja.

Između ostalog je ocenio je da piramidama treba šira definicija koja će utvrditi da je reč o građevinama koje imaju piramidalnu geometriju sa tri, četiri ili više trougaonih strana. Dva su primarna kriterijuma kod piramida. Kao antropološki fenomen, moraju zadovoljiti pravilnu geometrija i građevinski materijal. Sekundarni kriterijumi obuhvataju orijentaciju prema stranama sveta, postojanje unutrašnjih prolaza i komora, arheo-astronomske elemente, postojanje podzemnih tunela te prisustvo sakralne geometrije u izgradnji ovih kompleksa.

Iako Rtanj ne ispunjava sve primarne antropološke kriterijume da se nazove piramidom, on zaslužuje posebnu pažnju. Naime, Rtanj ima trostrani piramidalni završetak koji se zove “Šiljak”. Prema preliminarnim merenjima u okviru Centra za istraživanje i ekologiju “Duh Rtnja”, “Šiljak” i susedni vrhovi imaju određene pravilne geometrijske vrednosti. Neka istraživanja ukazuju na mogućnost da unutar Rtnja postoje šupljine i prolazi. Ako se to  potvrdi terenskim radom onda bi ovaj masiv mogao dobiti sasvim novu dimenziju. Takođe, ako ovakve geometrije mogu uzrokovati nastanak određenih elektromagnetnih fenomena, istraživanje Rtnja bi sa tog aspekta bilo izuzetno zanimljivo. Osmanagić je dodao da dalja istraživanja na ovoj lokaciji mogu dovesti do toga da Rtanj postane motor razvoja turizma u ovom delu Balkana.

Prof. dr. Ljubo Ristovski ispred instituta za bioenergetska merenja i istraživanja iz Beograda (BEMI Institut) je nesumnjivo potvrdio očekivanja istraživača centra “Duh Rtnja” da su emisije energetskih zračenja orijentisane vertikalnim pravcem i da su u pitanju fine vibratorne energije koje isijavaju iz ove po njemu “kamene piramide“. Polikontrastna interferentna fotografija je pored Rtnja, prvi put primenjena i za istraživanja piramida u Bosni i Hercegovini. Za razliku od prirodnih brda iznad kojih se nalaze horizontalna energetska polja koja su fiksna i homogena, kod veštačkih piramidalnih struktura ona su vertikalne orijentisanosti sa vidjivim akumuliranjem energetskog potencijala i njegovim pražnjenjem u okolinu. Svrha PIP istraživanja na Rtnju je bila da se ovom tehnologijom vizualizuju energetska polja i tokovi, utvrde njihove karakterisitike i uticaj na okolinu kao i međusobna interakcija drugih piramidalnih struktura ovog područja. Primenjiva je i u vizualizaciji energije zračenja geometrijskih tela u prostoru shodno njihovom obliku. Profesor Ristovski je ocenio da za Rtanj, ima osnova da se tvrdi, da piramida “Šiljak” deluje kao sistem koji na neki način apsorbuje negativnu energiju iz okoline i transformiše je u energije koje vrlo blagotvorno deluju na ljudski organizam. Zaključak shodno do sada sprovedenog snimanja i analizom, je da toplotno zračenje sa površine zagrejane piramide, koja očigledno ima kamenu strukturu, zaustavlja isijavanje pozitivnih energija (što je po profesoru manje verovatno), ili maskira pozitivna zračenja, pa ih PIP kamera ne može registrovati (što se po profesorovoj analizi verovatno dešava).

Diplomirani inženjer elektrotehnike Goran Marjanović, nosilac teorije kvantiranih gustina energija čiji višedecenijski teorijski, praktičan i eksperimentalni rad na Teslinim kalemovima koji nisu vezani za danas primenjivane “Hercijanske” talase, već njihov prostorno inverzni odraz, je za objašnjenje tzv. “Ne-Hercijanskih” talasa dobio od strane prisutne publike gromoglasan aplauz. On je Rtanj dugačkim, sistematskim i argumentima uvodom postavio u istu ravan u svojstvu (Ne-He) višedimenzionalnog frekfentnog oscilatora sa Teslinim „Magnifying Amplifier-om” iz Kolorado Springsa. Rtanj ima sve predispozicije sa pomenutim Teslinim „transformatorom“ koji je višedimenzionalno rezonantan, kako “sa samim sobom”, tako i sa celokupnim svojim okruženjem, uključujući i Zemlju (tj. makro strukturu) i «vakum» (mikro strukturu), ili u terminologiji modela KGE, i “izvana“ i “iznutra“. Sa aspekta modela KGE, to su subluminalni energetski paketi talasne prirode u našem “ovde-sada”, odnosno superluminalne energetske fluktuacije čestične strukture u “tamo-onda” (inverzno - opozitna sub-realnost, “ogledalska slika” naše kvazi-realnosti). Tako su Prostor-vreme dve ekvivalentne, inverzno opozitne strukture u formi dvostruke torusoidalne spirale, a Realnost emanacija “kosmičkog (višedimenzionog) klatna”, fraktalna rekurzija beskrajnog niza opozitnih semi-realnosti, dualne strukture, koju uvek čine dva opozitna entiteta ekvivalentnog ali inverznog kretanja. Kako je ovo široka tema koja se zasebno može predstaviti, uprošćeno, u praksi objašnjen Rtanj u svojstvu višedimenzionalnog frekfentnog oscilatora po tvrdnjama Marjanovića se može predstaviti na sledeći način. Na osnovu tvrdnje da su prostor i vreme dva kvantitativno ekvivalentna ali kvalitativno inverzna entiteta, sledi da periodičnosti zemljine vibracije od od 1575 sekundi odgovara njena ekvivalentna suprotnost, tj. neka “prostorna” kategorija od 1575 m, odnosno vremenu Ne-Hercijanskog talasa od 1565 m. Upravo je jedna od par zvaničnih merenja visine Rtnja 1565 m što Marjanović ističe kao vrlo bitno u navedenom objašnjenju i razumevanju Rtnja u funkciji višedimenzionalnog frekfentnog oscilatora.

Radi što šireg poimanja Rtnja i slaganja delova ovog komplikovanog mozaika, gost predavač je bio i savetnik rektora “Megatrend” univerziteta u Beogradu, Dušan Ninić. Njegova su interesovanja u proteklih godina zaokupljena naukom o događajima i pojavama na granici mogućeg. Pisac knjiga istorijsko-poličko-naučno-fantastične tematike, “Otkriće” i “Saznanje”, čija je ikonografija smeštene većim delom na Rtnju, kroz astrološko-geometrijski pristup i druge zanimljive primere, izneo je zapažanja koja obliku ove planine daju ne slučajan oblik. Dodao je i da je svaka piramida određeni komunikator, ali zavisno od oblika da fokusira određene frekvencije i ima različite svrhe. Najprostije rečeno: Keopsova ( četvrtasta ) piramida služi za vezu u odašiljanju energije ili poruka sa Zemlje prema kosmosu. Rtanj je upravo suprotno. Njegov trostrani oblik je takav da ga čini astralnim svetionikom koji omogućava vezu iz kosmosa prema Zemlji. Ninić je svojim izlaganjem hteo da pokaže da geometrija Rtnja ne služi samo njegovoj lepoti kao građevini, ili da je to rezultat slaganja sila prirode, već da on ima namensku funkciju.

U cilju animiranja što većeg broja ljudi da poseti ovo dešavanje, organizator konferencije je priredio i intereseantan prateći program čiji su predavači, gosti i mediji konferencije mogli kao što je neobična planina Rtanj, da svojim čulima isprate i neobične muzičke i poetske performanse koji su bili prilagođeni celom događaju i zakonitostima koje Rtanj karakterišu . U botaničkoj bašti nekadašnjeg vlasnika rudnika Julijusa Minha su se tokom dana prostirali zvuci ambijentalnih vibracija novosadskih di-džejeva, koji su iskoristili visoko-sofisticiranu tehnologiju u kreativne svrhe. Koncert ambijentalne muzike pod vedrim nebom Marjana Babića ( kompozitor i vođa grupe Tundri ) je trajao tačno 3600 sekundi. Dva dana je trajala priprema koncerta uz rešavanje matematičkih formula, uklapanja u zakonitosti Fibonačijevog niza ( prisutnog na reljefu Rtnja ) i izračunavanje proporcija kompozicije. Autor bi zatim prešao na istoriju same piramide i celog Crnorečja, kao i folklora iste regije. Nastup je dobrim delom snimljen kao matrica na koju je Babić dodatno dosviravao frule, kaval, harmoniku, sintisajzer i vokal. Kompoziciju je podelio na 3 glavna dela, u srazmeri 4:2:1 ( kao što su zakonitisti krakova Rtnja), a zatim svaki taj deo opet podelio u razmeri 4:2:1, da bi na kraju delove sa oznakom “4″ u sva 3 glavna dela podelio u razmeri 2:1, i time dobio 12 celina, koliko ima i hromatskih tonova u jednoj muzičkoj lestvici. Svaki deo je imao svoju vizuelnu boju kao i svoj tonalitet (C, Cis, D, Dis , itd) , tako da koncert kreće iz crvene boje, prelazi u oranž, žutu, zelenu, plavu, ljubičastu, i završava u jarko crvenoj boji ljubavi, tako da se može ciklično “vrteti” beskonačno što je i suština kod piramida, da budu svojevrstan energetski “perpetum mobile”.

Saša Nađfeji, izvršni direktor centra za istraživanje i ekologiju “Duh Rtnja” je kao zaključke konferencije naveo: Rtanj nesumljivo poseduje izuzetno snažan karakter ili duh, koji kod većine ljudi ostavlja jak utisak. On to čini podjednako na istraživače klasične naučne i alternativne misli. Putem koji centar “Duh Rtnja” u cilju novih spoznaja ovog piramidalnog gorostasa ide, je upravo granica između navedenih istraživačkih kategorija, koje često moramo preplitati kroz mehanizam što trezvenijeg rasuđivanja i analiziranja Rtnja u funkciji piramidalne građevine. Ono što je vrlo jasno (vidljivo i merljivo) i dovoljno za uspostavljanje drugačijih zakonitosti u vremenu i prostoru jeste trostrana piramida “Šiljak”. Ona sa svim atributima njenih krakova i međusobnoj geometrijskoj interakciji sa ostalim istaknutim vrhovima Rtnja u miksu pogodnih speleoloških, hidro i geomorfoloških aspekata, upućuje i daje prostora za nova istraživanja analiziranih iz ugla energetike piramida. Sva novija istraživanja ukazuju i na jaku povezanost magnetnog polja i drugih oblika energija sa energijom koju proizvode misli ( moždane frekfencije ), pa je tako radi što boljeg budućeg shvatanja potrebno uspostaviti i interakciju sa samim duhom Rtnja i telom piramide. Sa duhovnim i sa fizičkim ( materijalnim ). Sleđeni Teslinom mišlju da će čovečanstvo daleko više napredovati tek kada krene istraživati nematerijalne pojave, sami prosudite šta nam je Rtanj do sada iz materijalnog i duhovnog aspekta otkrio ( pokazao ). Neka tema za predstojeća dešavanja bude egipatska izreka “Ljudi se plaše vremena, vreme se plaši piramida”.

>

Multidisciplinarni istraživački projekat od 13. do 15. Avgusta 2010 –

Centar za istraživanje i ekologiju „Duh Rtnja“ i „Kreativna misao“ poziva sve zaljubljenike prirode, avanture i piramidalnih građevina da se pridruže dešavanjima na planini Rtanj tokom multidisciplinarne istraživačke konferencije pod nazivom „Rtanj drevna piramida ili remek delo prirode ?!“. Kako sam naslov konferencije kaže, predstavnici istraživačkog centra „Duh Rtnja“ u saradnji sa različito profilisanim predstavnicima naučne misli izneti dosadašnja istraživanja koja u mnogome upućuju da je sadašnji konstrukcijski izgled ove mistične planine nastao verovatno pod uticajem ne prirodnih sila. Njen precizan piramidalni ( geometrijski ) oblik i odlične pobuđivačke predispozicije geomorfološke strukture Rtnja u energetskom pogledu, u sprezi sa komponentama koje izučava oblast piramidologije tj. energetike piramida, ovog gorostasa na tlu Srbije može mapirati na karti mreže piramidalnih građevina sveta.

Organizovan je i zanimljiv prateći program dešavanja čiji je cilj da privuče pažnju šireg javnog mnjenja i zainteresuje i pokrene razmišljanja o ovom nesvakidašnjem prirodno - kulturnom dragulju na planini Rtanj.  Tako će pored terenskih istraživanja i merenja usmerenih ka novim spoznajama planine Rtanj kao piramidalne građevine, izvesti i muzički sadržaj u vidu koncerta i dj nastupa u vibracijama ambijentalne i hiling muzike koji će se odigrati u botaničkoj bašti. Zanimljivo je da će posetioci i gosti tokom ove multidisciplinarne istraživačke konferencije moći i pored planinarenja i izleta u prirodi da uživaju u izložbi slika sa temom Rtanj, pogledaju dokumentarne filmove o Rtnju i Bosanskim piramidama, posmatraju zvezde teleskopom, priključe se branju samoniklog bilja ali i da izmere lični energetski biopotencijal i snime sopstvenu auru.

Sve nabrojano i još mnogo toga se održava u turističko-ugostiteljskom kompleksu „Rtanj“ u naselju Rtanj u periodu od 13. do 15. Avgusta 2010. godine i apsolutno je besplatno i otvoreno za sve. Jedini deo ovog istraživačkog vikenda koji će biti brojčano ograničen zbog tehničkih i produkcijskih kapaciteta je sama konferencija „Rtanj drevna piramida ili remek delo prirode?!“ za koju je neophodna predhodna prijava. Učešće na konferenciji se ne naplaćuje niti se snose troškovi kotizacije. Više informacija o ovom nesvakidašnjem događaju kao i prijave svih zainteresovanih za konferenciju se vrše putem internet stranice www.duhrtnja.com preuzimenjem kontakt upitnik prijave ili na mejl duhrtnja@gmail.com

PEDAVAČI I TEME

Dr Semir Osmanagić – Piramide u svetu i BiH
Prof. dr Ljubo Ristovski – Polikontrastna interferentna fotografija i njena primena na Rtnju

( PIP ) – Harry Oldfield technology

Dr Dragan Nešić –geomorgološka struktura Rtnja

Dipl. Ing. elektrotehnike Goran Marjanović – Rtanj u funkciji multidimenzionalnog

ferkfentnog oscilatora

Dušan Ninić – Rtanj piramida – DA ili NE!?

Peđa Milosavljević – Geometrija Rtnja

Saša Nađfeji – Energetika piramida na modelu Rtnja

ISTRAŽIVAČKE AKTIVNOSTI

PIP Technology by: Harry Oldfield – Snimanje Rtnja polikontrastnom interferentnom fotografijom

FULL - POINT – Instrumentalna radiestezija

Izvršni direktor Saša Nađfeji
Duh Rtnja - Centar za istraživanje i ekologiju
Glasinačka 23/52
11000 Beograd, Srbija
duhrtnja@gmail.com
www.duhrtnja.com

>

Na severu Australije pronađen je neobičan pećinski crtež. Kako izveštava Australian Geographic crtež neumitno predstavlja jednu za let nesposobnu pticu iz roda Genyornis. Paleontolozi su sigurni da je ta vrsta izumrla pre najmanje 40 000 godina. Eksperti za crteže na stenama ukazuju da su najstariji datirani ostaci pigmenta Australije 12 000 mlađi i da je nemoguće da je crtež toliko star. I jedni i drugi ne mogu biti u pravu.

>

Tim Fondacije “Arheološki park: Bosanska piramida Sunca” otkrio je dvije prostorije u kompleksu podzemnih tunela “Ravne”. Prostorije su pronađene nakon što je stručni tim Fondacije započeo s čišćenjem jednog tunela koji je bio sastavni dio tzv. “Novogodišnje raskrsnice”. Ova raskrsnica je  udaljena 220 metara od ulaza.

Nakon izbacivanja naslaga šljunka kojom je bila zatrpana ova raskrsnica radnici Fondacije ušli su u prostoriju visine četiri metra, dužine osam metara i širine oko četiri metra. To je do sada najveća pronađena prostorija površine 32 kvadratna metra. Iz ove prostorije se račva čak sedam tunelskih prolaza u različitim pravcima. Svi su oni zatvoreni ubačenim šljunkovitim materijalom.

Nakon što je tim Fondacije započeo s čišćenjem jednog od tih prolaza ispostavilo se da je na samo dva metra od prve prostorije locirana druga prostorija. Njena visina je četiri metra, a površina oko 16 kvadratnih metara.

Ove dvije postorije su odjeljene pregradnim zidom od konglomerata. Nakon ulaska zraka u prostorije došlo je do manjeg osipanja konglomeratnog materijala s plafona i sa strana. U toku je podgrađivanje ovih prostorija kako bi istraživači i turisti mogli bezbjedno posjećivati lokaciju. U prostorijama su pronađena dva suhozida koji zatvaraju ulaz u bočne prolaze i nekoliko kamenih ploča koje su ostavljene za daljnju arheološku obradu.

Ventilacija u tunelskim prolazima je i dalje odlična. Udaljenost Bosanske piramide Sunca od ovih galerija je oko 2,5 km. Kompleksu prahistorijskih podzemnih tunela je, pronalaskom ovih galerija, dodatno podignuta arheološka vrijednost.

Bosnian Pyramid of the Sun <info@piramidasunca.org>

Tim istraživača iz Hrvatske na čelu s fizičarem Slobodanom Mizdrakom iz Zagreba boravio je u Bosanskoj dolini piramida 10-11.04. 2010. Domaćini su im bili predstavnici Fondacije “Arheološki park: Bosanska piramida Sunca”, među kojima osnivač Fondacije i voditelj projekta istraživanja bosanskih piramida dr. Semir Osmanagić i vodeći arheolog Fondacije mr.sci. Mislav Hollós.

Prilikom obilaska arheoloških lokacija primjenjene su nedestruktivne metode mjerenja isijavanja energije. Upotrijebljeni su slijedeći instrumenti: Gaussmetar EMF 823 sa internom sondom i EMF 828 s vanjskom 3D sondom. Uređaji su industrijski kalibrirani, velike osjetljivosti i tačnosti. Upotrijebljena su i dva pomoćna instrumenta: osciloskop i spektrometar.

Na tri lokacije zabilježena su znatnija odstupanja zračenja od neposredne okoline. I mada je riječ o preliminarnim podacima, može se zaključiti da postoji prisustvo ultrazvuka na ovim lokacijama i da se njegove karakteristike podudaraju na ovim mjestima. Naime, riječ je o kontinuiranom prisustvu ultrazvuka, istih frekvencija (28 kHz) i istog sinusoidnog oblika koji se pojavljuje u centru platoa na vrhu Bosanske piramide Sunca, centru platoa na vrhu tumulusa u Vratnici te bočnim prolazima u prahistorijskom podzemnom kompleksu “Ravne”.

Prilikom dolaska do vrha Bosanske piramide Sunca čitavom zapadnom stranom aparati nisu zabilježili postojanje ultrazvuka. Iznenada se pojavio na samom vrhu piramide i to samo u radijusu od jednog metra. Kako se udaljava od centra zračenja, prisustvo ultrazvuka naglo pada, da bi se potpuno izgubilo izvan radijusa od samo pet metara. Slično je i s tumulusom u Vratnici. Ultrazvuk se pojavljuje na samom vrhu ove strukture i vrlo brzo se gubi kada se odmakne od središta tumulusa.

Ispitivanja tima iz Zagreba se podudaraju s ranijim rezultatima istraživanja u Visokom geofizičara ruskog Schmidt instituta iz Moskve (dr. Olega Khavroshkina i dr. Olega Tsyplakova) te Britanca dr. Harryja Oldfielda.

Donja granica ultrazvuka je 20 kHz i to je limit iznad kojeg čovjek ne može da čuje. Drugim riječima, locirani ultrazvuk u Bosanskoj dolini piramida nije u opsegu ljudskog slušnog aparata. Za nastanak ultrazvuka potreban je izvor koji može biti: mehaničke prirode (28kHz znači izazivanje 28.000 udaraca u sekundi), elektro-magnetna indukcija (dakle elektro ili magnetna tehnologija) ili stisnuti kvarcni kristal (piezoelektrična tehnologija).

Postavlja se pitanje koja od ovih tehnologija proizvodi kontinuirani ultrazvuk unutar Bosanske piramide Sunca i tumulusa u Vratnici, koji se zatim fokusirano kreću kroz njihove vrhove?  Jasno je, zasada, samo jedno: ovdje nije riječ o prirodnoj pojavi. Objašnjenje ovog fenomena će nas približiti rasvjetljavanju tajne bosanskih piramida. Stoga ovo istraživanje ima pionirski značaj za nauku o piramidama u XXI stoljeću i mijenjanju vladajuće dogme o svrsi ovih struktura građenih na pet kontinenata.

Fizičar Slobodan Mizdrak iz Zagreba prilikom mjerenja elektromagnetnih zračenja u Visokom, 10-11.04.2010. Na vrhu Bosanske piramide Sunca registriran je ultrazvuk koji nije prirodnog porijekla. Više: www.piramidasunca.ba/ba

Tim iz Hrvatske i stručnjaci Fondacije na vrhu tumulusa u Vratnici gdje je registriran kontinuiran ultrazvuk inenziteta 28 kHz nepoznatog porijekla.

Ruski akademik dr. Oleg Khavroshkin i prof.dr. Vladislav Tsyyplakov prilikom mjerenja seizmičke buke i mikroseizmičkih polja u tunelima ispod Bosanske doline piramida. U svom izvještaju zaključuju da se unutar i ispod piramida nalaze antropogeni prolazi. Više: http://www.icbp.ba/index.php/Reports/Reports/SLIKA rus

Dr. Harry Oldfield iz Velike Britanije je snimio elektromagnetna polja iznad Bosanske piramide Sunca specijalnom PIP kamerom koja pokazuje akumiliranje energije unutar piramide i njeno ispuštanje kroz sami vrh. Video clip:

http://www.piramidasunca.ba/ba/index.php/20070501755/elektromagnetna-polja-iznad-bosanskih-piramida.html

Bližimo li se odgovoru o svrsi Bosanske piramide Sunca upotrebom mjernih instrumenata naše civilizacije? Na jednominutnom video klipu prikazan je aerijalni snimak piramide: http://www.piramidasunca.ba/ba/index.php/20070617938/ekskluzivno-video-snimak-bosanske-piramide-sunca-iz-aviona.html

Ono što mistici milenijumima govore i najnovija naučna istraživanja dokazuju, se poklapa: Mi smo svetlosna bića! Taman kad su naučnici nekako shvatili kako se vegani na presnoj ishrani nalaze u vrhunskoj formi bez vidljivog unosa većih količina proteina , pojavili su se ljudi koji uopšte ne unose čvrstu hranu i opet izazvali nauku da preispita svoje tvrdnje.

Piše Milan Nikolić, dijetetičar-nutricionista-

Ono što mistici milenijumima govore i najnovija naučna istraživanja dokazuju, se poklapa: Mi smo svetlosna bića!

U skladu sa time treba da bude i naša ishrana.

Pošto svetlost dolazi od Sunca prvi stepen ishrane je direktno od naše najbliže zvezde.

Svi znaju da se biljke hrane Sunčevom svetlošću ali je manje poznato da se sva živa bića hrane istom. Još manje je poznato, da i ostala živa bića prvenstveno ljudi mogu isključivo svetlošću da se hrane. Pored različitih primera iz religija tokom istorije u poslednje vreme sve je više takvih pojedinaca koji se udružuju i u grupe.

Tako imamo prana ljude, bretarijance (eng.braeth=dah), Sungazere. Svi oni unose direktno životnu energiju poznatu kao prana, či, ki, ili orgon, koja se prenosi Sunčevom svetlošću.

Biljke se direktno hrane fotosintezom, a biljojedi su sledeći stepen iskoriščenja Sunčeve energije. Ljudi koji termički spremaju biljke, gube veliki deo te energije u tom procesu. Kod mesojeda je taj gubitak još veči. Tradicionalna mesna ishrana, sa dugotrajnom termičkom obradom, vrlo brzo dovodi do poremećaja u organizmu usled nedostatka enzima, odnosno ćelija života. Narodi koji su usled klimatskoh uslova prinuđeni da se hrane isključivo hranom životinjskog porekla, često je koriste u sirovom obliku, te tako preživljavaju.

Lako se zaključuje prednost određenih načina ishrane u energetskom pogledu. Ko ne veruje neka proba par dana da bude na presnoj hrani ili neka posle dužeg vremena u zatvorenoj tamnoj prostoriji provodi vreme na Suncu. Razlika je drastično primetna. Naravno, ljudima koji se dugo nezdravo hrane, bez unosa voća i povrća , može i smetati nagla promena ishrane, usled nagle detoksikacije organizma, te se preporučuje , postepeno menjanje načina ishrane. Ljudi koji se duže hrane presno ili unose direktno energiju su zdraviji, dugovečniji i imaju mnogo više energije. Zato i ima sve više vrhunskih sportista, na sirovoj veganskoj ishrani koji to potvrđuju.

Ako hoćete dokaze na koje naćine je sve ovo moguće nemojte koristiti staru naučnu literaturu nego pogledajte najnovije vesti iz biologije, kvantne fizike, nutricionizma. Taman kad su naučnici nekako shvatili kako se vegani na presnoj ishrani nalaze u vrhunskoj formi bez vidljivog unosa većih količina proteina , pojavili su se ljudi koji uopšte ne unose čvrstu hranu i opet izazvali nauku da preispita svoje tvrdnje. I kako ljudi kao vrsta napreduju ka svetlosnim bićima, napreduju i načini ishrane ka svetlosnoj, a nadamo se da će i nauka svima školski, lepo objasniti kako je to sve moguće i kao se odigravaju tačno ti procesi u organizmu. Iako se misli da je ljudski organizam detaljno istražen, njegov pravi potencijal, je daleko od saznanja sadašnje nauke.

PREISTORIJSKI  NUKLEARNI  REAKTORI

Proučavajući prirodu čovek povremeno dolazi do neverovatnih, zadivljujućih otkrića za koja, u svojoj neukosti i prepotentnosti, ranije ne bi poverovao da su delo prirodnih sila i materije lišenih inteligencije. Jedan takav slučaj desio se 1972. godine kada je francuski fizičar Fransiz Peren (Francis Perrin) sa saradnicima otkrio da su u davnoj prošlosti, pre oko 1,7 milijarde godina, na Zemlji postojali i radili prirodni nuklearni reaktori!

Pored drugih nalazišta uranijumovih ruda francuski stručnjaci su na svom spisku imali i rudnik Oklo u Gabonu u Zapadnoj Africi. U uzorcima rude iz Okla, sa tri lokacije duboko pod zemljom, nađena je skoro dva puta manja koncentracija izotopa uranijuma mase 235 (U-235) nego u svim drugim rudnicima uranijuma na našoj planeti. Kao da je neko  ciljano „uklanjao” U-235 iz te rude, dok su sadržaji dva preostala izotopa - najobilnijeg  U-238 i najsiromašnijeg U-234 - bili u skladu sa očekivanjima naučnika. Njihove koncentracije su odgovarale proračunima koji su vodili računa o tome da su oni izotopi koji trpe radioaktivne raspade.

Kako su obilnosti pomenuta tri prirodna izotopa uranijuma, kao i njihova vremena radioaktivnih poluraspada dobro poznate, bila je isključena svaka greška u izračunavanju odgovarajućeg sadržaja U-235 po isteku 1,7 milijarde godina. Tako se Oklo sa svojim uranijumom iznebuha pojavilo kao „svetsko čudo” i  privuklo veliku pažnju naučnika.

U analizi neočekivanog manjka U-235 u rudi iz Okla istraživači su pošli od činjenice da je izotopni sastav prirodnog uranijuma na Zemlji svuda istovetan, osim u Oklu, kao i to da je on nezavisan od porekla uranijuma, bilo da uranijum potiče iz kometa koje su udarile o Zemlju ili se našao u njoj u trenutku njenog formiranja. Drugi važan zaključak bio je  da su relativne obilnosti  U-238 i U-234 u skladu sa proračunima, tj. da se one, za razliku od U-235, nisu fantomski smanjile. Tako je preostalo da se za pomenuti manjak U-235 u rudniku Oklo krivac potraži u nuklearnim karakteristikama ovog izotopa.

Osamdesetih godina prošloga veka, u vreme Perenovog otkrića,  već je bilo poznato da atomska jezgra U-235 izložena dejstvu sporih neutrona  trpe fisiju, tj. cepaju se na dva fragmenta. Tom pojavom mogao bi da se objasni zagonetni nestanak jednog dela datog izotopa u Oklu. Ova neverovatna hipoteza o „izgaranju” U-235  pre milijardu i više godina vodila je direktno zaključku da su u preistorijskom dobu, daleko pre nego što su živeli dinosaurusi, u rudniku Oklo postojali i radili prirodni nuklearni reaktori!

Pojava nuklearne fisije

Srećom to nije ostalo na hipotezi, već je relativno brzo nađen traženi odgovor. Dokazni materijal za odigravanje pojave samoodržavajuće nuklearne fisije, praćene oslobađanjem energije i nastankom određenih radioaktivnih elemenata u rudniku Oklo u preistorijsko vreme, dobijen je merenjima radioaktivnosti i maseno-spektrometrijskom analizom produkata fisije U-235 u zaostaloj rudi uranijuma. Pokazalo se da su u njoj prisutni izotopi neodimijuma, samarijuma, europijuma i cerijuma koji se nalaze i u koriščenom uranijumskom gorivu naših današnjih reaktora. Tako je dobijen dokaz da je Priroda davno pre čoveka sazdala i pustila u rad. „nuklearne reaktore”

U Gabonu je otkriveno 15 takvih „fosilnih reaktora”. Oni su povremeno radili i gasili se tokom desetina miliona godina. Ciklusi njihovih aktivnosti zavisili su od voda koje su priticale u podzemne slojeve rudnika sa uranijumskom  rudom, omogućavajući tako usporavanje brzih neutrona, a time i nastajanje i odvijanje samoodržavajuće nuklearne fisije U-235.

Kada bi usled isparavanja vode ponestalo, dolazilo bi do prekida rada prirodnih reaktora, sve do pojave kiša, tj. dotoka novih voda.  To je tako trajalo do osiromašenja, utroška sadržaja U-235 do granice na kojoj on više nije bio dovoljan za pokretanje nove lančane fisione reakcije. Tako su u davnoj prošlosti zauvek prestali sa radom nuklearni reaktori u Gabonu. Zahvaljujući tome njihovi „fosilni ostaci” sačuvani su do danas u jedinstvenom muzeju Prirode.

Milijardu i sedamsto miliona godina posle ovog neverovatnog „poduhvata Prirode” čovek je krajem decembra 1942. pustio u rad prvi nuklearni  reaktor na Zemlji. To su u jeku Drugog svetskog rata učinili Enriko Fermi i saradnici u Čikagu, SAD, u jednoj omanjoj  prostoriji pod tribinama univerzitetskog stadiona za ragbi.

1. zone nuklearnog reaktora

2. peščanik

3. sloj uranijumske rude

4. granit

Prof.dr Vladimir Ajdačić

Izveštaj  Karla R. Jašulkea i Štefena Fingera prema televizijskom izveštaju H.Hajsterkampa u vezi sa tematikom “Biološki eksperimenti sa električnim poljem “

Hajde da se vratimo u svet mašte, koji nam je u detinjstvu predstavljan u vidu priča, slikovnica i bajki. Ništa manje maštoviti nisu ni crteži ili bakrorezi biljaka ili živih bića iz pradavnog vremena. Živa bića koja su na našoj planeti postojala pre nekoliko hiljada ili čak pre nekoliko miliona godina. Preveliko drveće i životinje, koje odavna više ne postoje. Ne verujem da bi bilo moguće dovesti u stvarnost živo biće iz pradavnog vremena. Moguće je! Ovaj izveštaj prikazuje kako i gde se to dogodilo i kakve neobične stvari su povezane sa tim.

Naučna senzacija

U zabavnoj emisiji švajcarske televizije („Super pogodak“ 17.12.1988.) upravo je to  izneto u javnost. Milioni gledalaca bili su svedoci kada je šoumen i voditelj  Kurt Feliks predstavio dvojicu naučnika.

Gvido Ebner i Hajnc Širh,  dvojica naučnika iz oblasti istraživanja i razvoja tadašnjih 10 najvećih hemijskih koncerna na svetu – Ciba-Geigy. Švajcarsko preduzeće prodaje hemijske proizvode i usluge u tri tržišna sektora:  zdravlje, poljoprivreda i industrija.
Predstavljeni su rezultati istraživanja, koji su do tog trenutka  bili zatvoreni za javnost. Biljke se posredstvom elektrostatičkog polja mogu promeniti tako da rastu kao pre nekoliko miliona godina. Dakle, može da se sazna korak unazad u njihovoj istoriji evolucije. Od uobičajene muške  paprati sa svojim obraslim listovima  postao je  jelenski jezik sa šiljastim listovima u obliku jezičaka. Neki naučnici iz koncerna Ciba-Geigy  ovu paprat nazivaju i pradavnom paprati.

Biljke iz praistorijskog vremena, možda iz vremena dinosaurusa, možda i iz perioda pre ovog … naučnici su mogli samo da pretpostavljaju. U svakom slučaju je povratak u vreme istorije evolucije, uz pomoć spora naše proste paprati, dakle ćelija za razmnožavanje iz sadašnjeg vremena, obrađena u električnom polju. Eksperiment je izveden je u istraživačkim laboratorijama bazelskog hemijskog koncerna.
Više u časopisu…

Čime su graditelji prenosili najteže kamene blokove za hram u Balbeku, koji su dostizali 1.100 tona, ako današne najmoćnije dizalice podižu najviše 1.000 tona?

Zašto su sve potonje više podložne zubu vremena od Velike piramide u Gizi? Kako su sekli stene do preciznosti od 0,2 milimetara, ako se danas najsavršenijom obradom dobija 0,125 milimetara? Ko je dopremio stene čija težina premašuje nekoliko desetina tona na uzvisinu višu od 3.500 metara?

Piše:  dr Petar Kočović

Širom sveta postoji veliki broj antičkih građevina čija su arhitektura i način gradnje misterija za današnje inženjere. Ogromni megalitni blokovi se nalaze na neverovatnim mestima, ukomponovani tako da je dorada bila na samom mestu ugradnje. Ova tehnologije je, doduše, danas poznata kod izrade mlaznih aviona tipa MIG – nijedan avion nema isti kokpit. Ne govorimo o različitim generacijama istog modela; jednostavno, iste generacije aviona su imale različite instrument-table. Ako je to moguće u 20 veku, zašto ne bi bilo u stara vremena?
Šta je, dakle, neobično na prvoj slici?
Ruine se nalaze u Peruu, blizu čuvenog mesta Kusko. Evo šta je neobično: obratite pažnju na najveći kamen na sredini slike. On ima – ni manje, ni više – nego 12 ivica! A težak je nekoliko desetina tona! I nalazi se na više od 3.500 metara nadmorske visine. Ovakvih stena teških 50 i više tona na ovom lokalitetu ima na desetine. Ko ih je ovde dopremio i kako?
To nisu najteži blokovi, pomenućemo nekoliko težih:
o Stounhendž je megalitski spomenik iz neolita, smatra se da potiče iz 3200. godine p.n.e. Pretpostavlja se da su najveći teški stotinak tona i više. Ko je i kako tako velike stene preneo na ovo mesto? I šta simbolizuje Stounhendž?
o Evo kamena koji je težak oko 500 tona i nalazi se u Meki. Za ovaj crni monolit se ne zna kako je dospeo na ovo mesto, a još manje na koji način je dopremljen. Kao povod za dopremanje navodi se da je crni kamen bio poklon Adamu kada su on i Eva otišli iz Rajskog vrta i kasnije postali simbol Božjeg zaveta sa Abrahamom, Ismailom i muslimanskom zajednicom. Pozdravljajući crni kamen prilikom prolaska, Muslimani obnavljaju svoj savez sa Bogom govoreći da je to „desna ruka Božja” i da je bio beo, ali je postao crn primivši sve grehe na sebe.
Ali, postoje teži: to je pet kamenih blokova teških po 1.100 tona svaki! Postavljeni su u hramu Balbek u Libanu koji podseća na grčki Akropolj. Međutim, jedan je ostao neugrađen iz neobjašnjivih razloga. Hram u Balbeku, takođe poznat i kao Heliopolis, u stara vremena izgledao je kao na crtežu prikazanom ispod. Danas je jako oštećen – jedino je platforma ostala gotovo netaknuta, sve ostalo je uništeno. I  u ratu 2006. godine nije prošao bez bombardovanja. Kao da su krivci za sukob bili sakriveni baš tamo.
Danas su ostale zidine i patforma. Po površini on je oko šest puta veći od Akropolja. Donja slika prikazuje hram koji sadrži kamen od oko 1.000 tona. Tridesetoro ljudi stoji pored njega, a treba još tolio da bi se opisala dužina. Fascinantnih 1.100 tona.
Treba reći da je najbliži kamenolom nekoliko desetina kilometara udaljen. Kako su preveženi ovakvi monoliti? Ko je to uradio ? I zašto peti  nije ugrađen? Odgovore na ova pitanja nećemo dobiti skoro, ako ih ikada dobijemo.

Više u časopisu…